فن پیج فیس بوک بساک

آبیاری با لوله های دریچه دار
آبیاری با لوله های دریچه دار
 

آبیاری با لوله های دریچه دار

معرفی سیستم:
 
سیستم لوله های دریچه دار ( که با نام لوله های هیدروفلوم و یا هیدروگیت نیز شناخته می شود) ساختمان بسیار ساده ای دارد. لوله به استخر، منبع، جوی و... وصل شده و انتقال آب را انجام می دهد. حال لوله ای که نقش جوی را ایفا می کند وظیفه دارد که آب را به قطعات مختلف زمین برساند و برای این کار سوراخ هایی بر روی آن تعبیه می شود تا آب از لوله منشعب شده و به قطعه و یا حتی گیاه مورد نظر برساند. در واقع تفاوت این سیستم با سیستم آبیاری سنتی تنها در نحوه ی انتقال آب است و عمدتا این سیستم برای کشت های ردیفی بسیار مناسب است.
 
چرا این سیستم را کشاورز خریداری کند؟
 
این مساله مهمترین جنبه ای است که یک سرمایه گذار و یا یک کشاورز آن را در نظر می گیرد. بنابراین لازم است از صرفه اقتصادی سیستم گفته شود.
 
کاهش هزینه ی نیروی انسانی:
 
در این سیستم جوی احداث نمی شود چون به جوی نیازی نیست و این یعنی عدم پرداخت هزینه دستمزد کارگر بابت احداث جوی و صرفه جویی. از طرفی از آنجا که در این سیستم کار تنها به دریچه ها محدود می شود، نسبت به سیستم های سنتی به کارگر کمتری کمتری نیاز است. میزان صرفه جویی در نیروی انسانی 40% تخمین زده شده است.  
 
کاهش مصرف آب:
 
 دار آبی که در سیستم آبیاری سنتی در خارج از زمین به هنگام انتقال در خاک جوی نفوذ می کند، در لوله ها نمی تواند نفوذ کند بنابراین همانجا باقی می ماند و در دسترس کشاورز است. حتی اگر جوی ها سیمانی باشند، از سطح آب تبخیر صورت می گیرد در صورتی که اگر آب در لوله انتقال پیدا کند، امکان تبخیر آب وجود نداشته و آن میزان آب هم در درون سیستم باقی می ماند. از آنجا که سیستم نامبرده بازدهی 70-60 درصدی دارد و سیستم آبیاری سنتی بازدهی 33% دارد، استفاده از لوله های دریچه دار جهت انتقال باعث ممانعت از از دست رفتن 37-27 درصد از آب استحصالی می شود. این به معنای آن است که کشاورز به میزان گفته شده آب اضافی می آورد که این بسیار به نفع کشاورز است. چرا که می تواند آن آب را ذخیره کرده و یا به مصارف دیگر برساند. برای نمونه اگر این آب اضافی را بتواند برای آبیاری زمینی دیگر به کار گیرد می تواند آب کمتری را از چاه برداشت کند که این باعث می شود که آب برای سال های بعد و در واقع برای کشت های سال های بعد باقی بماند.
 
وسایل و تجهیزات:
 
در سیستم های آبیاری بارانی و قطره ای عمده ی  هزینه ی پرداختی، هزینه ی ایستگاه مرکزی (شامل پمپ،سیکلون،تانک شن و ...) است. از آنجا که این سیستم به ایستگاه مرکزی نیازی ندارد بنابراین نیازی به هزینه ی بسیار هنگفتی نیست. هزینه های اصلی تنها محدود به لوله ها، اتصالات، دریچه ها است که نسبت به سیستم های تحت فشار هزینه ی کمتری در پی خواهد داشت.
 
کود دهی:
 
به شرط استفاده از کودهای شیمیایی حدود 30 درصد در هزینه ی کوددهی صرفه جویی می شود.
 
علف های هرز:
 
از انجا که آب توسط لوله انتقال می یابد، فرصت برای رشد علف های هرز تنها در نقاطی ایجاد می شود که رطوبت به خاک برسد بنابراین در صورت حذف علف به صورت دستی در هزینه ی نیروی انسانی و در صورت استفاده از علف کش، در هزینه ی خرید علف کش کاهش ایجاد می شود.
 
چرا سرمایه گذاران از تولید و ترویج این سیستم پشتیبانی کنند؟
 
کشاورزی یک حرفه نیست، یک صنعت است. با توجه به این که سیستم معرفی شده به دلیل ارزان بودن نسبت به سیستم تحت فشار و بازدهی بالا دست کم، قابلیت فراگیر شدن را میان کشاورزان خرده مالک دارد  بنابراین تولید لوازم این سیستم صنعت بسیار سودآوری خواهد بود زیرا خریداران قانع به خریدن هستند و هم توانایی خرید محصول را دارند.
 
فواید ترویج این سیستم در مقیاس کلان:
 
اقتصادی:
 
این صنعت فراگیر، قابلیت حل کردن بخشی از مشکل بیکاری را دارد. حتی با توجه به اینکه برخی کشورهای همسایه کشاورزی چندان پیشرفته ای ندارند، شاید بتوان برای صادرات نیز چاره ای اندیشید.
 
منابع ابی:
 
اگر بتوان در مناطقی که از سیستم های تحت فشار نمی توان بهره برد (مثلا به دلیل شوری بسیار زیاد آب) یا در مناطقی که بنا به دلایل اقتصادی اجرای آن ممکن نیست و یا اینکه صرفه ی اقتصادی ندارد می توان این سیستم ها را جایگزین سیستم آبیاری سنتی کرد که این کار از انجایی که سیستم لوله های دریچه دار بازده آبیاری 70-60 درصدی دارد هم باعث کاهش افت سطح آب های زیرزمینی و ذخیره ی آب ها برای آینده است. مشکلاتی همانند نشست زمین دشت ها، از بین رفتن سفره های آب های زیرزمینی می شود. برای نمونه برای دشت کرمان که در سال آبی 88-87 از 80 سانتی متر تا 3 متر افت داشت، مسلما به کارگیری چنین سیستمی می تواند از چنین افتی بکاهد، هرچند که این کاهش به سان سیستم های قطره ای نباشد.
 
از طرفی از انجا که شغلی در مقیاس وسیع ایجاد می شود، شاید بتوان با شدت عمل بیشتری روند بلوکه کردن چاه های غیرمجاز را پیگیری کرد. از آنجا که طبق پایگاه اطلاع رسانی وزارت نیرو چیزی حدود یکصد هزار چاه غیرمجاز در کشور وجود دارد، با بلوکه شدن این چاه ها نیز روند کاهش سطح آب های زیرزمینی از این طریق نیز کاهش چشمگیری خواهد یافت.
منبع:ab90bahonar.blogfa.com/post/6

نوشته شده در یازدهم مرداد 1394 ساعت 19:31:48 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه آبیاری


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید