تغذيه درختان پسته کود دهی پسته
تغذيه درختان پسته  کود دهی پسته

تغذيه درختان پسته بارور

   پسته نيز مانند ساير گياهان براي رشد و توليد محصول به 14 عنصر غذايي احتياج دارد. اين 14 عنصر را كه عناصر اصلي نام گرفته‍ اند به دو دسته عناصر پر مصرف و عناصر كم مصرف نقسيم مي نماييم .

   عناصر پر مصرف عبارتند از : ازت (N)، فسفر(P)، پتاسيم(K)، كلسيم(Ca)، منيزيم(mg) و گوگرد(S) و عناصر كم مصرف نيز به ترتيب شامل آهن (Fa)، منگنز(Mn)، كلر(Cl)، بر(B)، ‍مس(Cu)، روي  (Zn)، نيكل(Ni)، موليبدن(Mo)، مي ‍باشند. عناصر‍كربن(C)، هيدروژن(H) و اكسيژن(O)، نيز از عناصر غذايي پر‍مصرف مي‍ باشند چون تامين اوليه و جذب آنها بيشتر از طريق هوا انجام مي‍ شود ، جزتقسيم ‍بندي اوليه ذكر نشده اند. در بعضي از تقسيم ‍بندي‍ها عناصر سديم(Na) و كبالت (Co)و سيليسيوم(Si) را عناصر ندرتاً ضروري (عناصري كه وجودشان به مقدار كم براي رشد برخي از گياهان ضروري است) دانسته‍ اندو مقدار خيلي كم از عناصري مثل يد(I)، فلوئور(F)، برم(Br) ، ‌آلومينيوم (Al)و سلنيوم(Se)  را موجب تحريك رشد گياهان دانسته ولي گويند اگرچه آنها در تغذيه گياه نقشي ندارند اما براي سلامت مصرف‍ كنندگان گياهي (انسان‍ها و دام‍ها) وجودشان به ميزان مناسب در گياهان لازم است.

   مواد غذايي معمولاً به‍ صورت يون‍هاي محلول در آب آبياري و يا با عمل پخشيدگي (Diffusion) از خاك به طرف سطح ريشه‍ ها رفته و جذب مي‍ شود. ممكن است با وجود مواد غذايي به مقدار كافي، علائم ديگري رشد درخت محدود كرده و نشانه‍ هاي بوجود آيد كه با علائم كمبود موادغذايي اشتباه گرفته شود.اين عوامل عبارتند از :

- خشكي خاك يا كمبود رطوبت در آن

- زخم شدن تنه درختان با وسايل مكانيكي

- كاربرد علف‍‍كشها

- تجمع برخي مواد غذايي در شرايط خاص

   براي شناسائي كمبودها در درختان پسته بايد همه شرايط را يكجا و با هم در نظر گرفت . بنابراين كمبودها را در شرايطي فقط از روي علامات ظاهري مي ‍توان تشخيص داد كه ساير احتياجات درخت كاملاً تامين شده باشد

.تغذيه درختان پسته بارور:

   پسته نيز مانند ساير گياهان براي رشد و توليد محصول به 14 عنصر غذايي احتياج دارد. اين 14 عنصر را كه عناصر اصلي نام گرفته‍ اند به دو دسته عناصر پر مصرف و عناصر كم مصرف نقسيم مي نماييم .

   عناصر پر مصرف عبارتند از : ازت (N)، فسفر(P)، پتاسيم(K)، كلسيم(Ca)، منيزيم(mg) و گوگرد(S) و عناصر كم مصرف نيز به ترتيب شامل آهن (Fa)، منگنز(Mn)، كلر(Cl)، بر(B)، ‍مس(Cu)، روي  (Zn)، نيكل(Ni)، موليبدن(Mo)، مي ‍باشند. عناصر‍كربن(C)، هيدروژن(H) و اكسيژن(O)، نيز از عناصر غذايي پر‍مصرف مي‍ باشند چون تامين اوليه و جذب آنها بيشتر از طريق هوا انجام مي‍ شود ، جزتقسيم ‍بندي اوليه ذكر نشده اند. در بعضي از تقسيم ‍بندي‍ها عناصر سديم(Na) و كبالت (Co)و سيليسيوم(Si) را عناصر ندرتاً ضروري (عناصري كه وجودشان به مقدار كم براي رشد برخي از گياهان ضروري است) دانسته‍ اندو مقدار خيلي كم از عناصري مثل يد(I)، فلوئور(F)، برم(Br) ، ‌آلومينيوم (Al)و سلنيوم(Se)  را موجب تحريك رشد گياهان دانسته ولي گويند اگرچه آنها در تغذيه گياه نقشي ندارند اما براي سلامت مصرف‍ كنندگان گياهي (انسان‍ها و دام‍ها) وجودشان به ميزان مناسب در گياهان لازم است.

   مواد غذايي معمولاً به‍ صورت يون‍هاي محلول در آب آبياري و يا با عمل پخشيدگي (Diffusion) از خاك به طرف سطح ريشه‍ ها رفته و جذب مي‍ شود. ممكن است با وجود مواد غذايي به مقدار كافي، علائم ديگري رشد درخت محدود كرده و نشانه‍ هاي بوجود آيد كه با علائم كمبود موادغذايي اشتباه گرفته شود.اين عوامل عبارتند از :

- خشكي خاك يا كمبود رطوبت در آن

- زخم شدن تنه درختان با وسايل مكانيكي

- كاربرد علف‍‍كشها

- تجمع برخي مواد غذايي در شرايط خاص

   براي شناسائي كمبودها در درختان پسته بايد همه شرايط را يكجا و با هم در نظر گرفت . بنابراين كمبودها را در شرايطي فقط از روي علامات ظاهري مي ‍توان تشخيص داد كه ساير احتياجات درخت كاملاً تامين شده باشد.

كودهاي دامي  و ورمی کمپوست:
 
   درايران خصوصاً در باغات پسته از كود ماكيان نوع مرغي بسيار مصرف مي ‍شود و بهتراست از مصرف مداوم كود‍مرغي در باغات پسته خودداري نمود و حداقل  هر سه يا پنج سال از كود آلي ديگري استفاده شود. مقدار مصرف اين كود به علت بالا بودن ازت آن بيش از 10تن در هكتار براي درختان جوان (15ساله) توصيه  نمي ‍شود در مورد درختان بارور و مسن مي‍توان ميزان استفاده از آن را تا حداكثر 20 تن در هكتار بالا برد. بطور كلي كود پرندگان و كودمرغي داراي درصدآهن بالا   مي باشند به همين علت از مصرف مداوم و با مقدار زياد آنها در باغاتي كه درصد آهك از 30 درصد متجاوز است، بايد جداً خودداري نمود. كودهاي مرغي را بايستي .در شيار كودي عميق، مصرف و مدفون كرد
 
   كودهاي دامي گاوي و گوسفندي تفاوتي در كاربرد نداشته و گاهي نيز به صورت مخلوط بكار برده مي ‍شوند كه انجام آن توصيه مي ‍شود، زيرا كودهاي گاوي ازت و پتاسيم كمتري از كود‍هاي گوسفندي دارند. بهتر است براي اراضي داراي معمولي و نسبتاً غني از نظر مواد غذائي مصرف شوند. ميزان مصرف كودهاي مخلوط يا گوي معادل 20 تن در هكتار براي درختان جوان زير 15 سال و 40-20 تن براي درختان بارور و مسن توصيه مي ‍شود.
 
کود ورمی کمپوست  پسته
 
اما بهترین کود برای درخت پسته نوعی کود ارگانیک به نام ورمی کمپوست است که به دلیل همخوانی ویژگی های این کود با شرایط رشدی پسته از بهینه ترین کودهای مصرفی میباشد از انجایی که کودهای گاوی سرشار از تخم علف هرز و انواع بیماری های باکتریای میباشند و شوری مناسب و پی هاش مناسبی ندارند کود ورمی کمپوست میتواند جایزگین این کودا شود از انجایی که یکی از مهم ترین فاکتورهای کود ای سی کود است که به درصد جذب توسط ریشه درخت کمک میکند و از انجایی که ورمی کمپوست بین تمام کودها از بهینه ترین شرایط Ec برخوردار است و از انجایی که این کودها حاصل مدفوع کرمهای خاکی است و کرم های خاکی داخل روده خود به مقدار فراوان ازتو باکتر دارد که به کودهای خروجی از سیستم گوارش خود ارزش افزوده میدهد و تظیم کننده پی هاش و ای سی هم هست و از انجایی که دستگاه گوارش کرم خاکی از سنگدان است بیشتر مدوفوع این کرم که کود گاوی است و از سیستم گوارش کرم گذشته است عاری از تخم علف هرز است.
 
برای اطلاعات بیشتر در مورد این کود معجزه اسا برای پسته میتوانید به سایت ورمی کمپوست انجمن متخصصان مراجعه کنید
 
   در صورت وجود مسائلي از جمله وضعيت ژنتيكي برخي پايه ها و يا پايه و پيوندك‍ها، تغييرات موضعي PH و ... كمبودهايي به صورت خفيف و يا لكه اي در طولاني مدت مشاهده شد، مي‍ توان از كودهاي شيميائي خصوصاً به صورت محلول پاشي و تزريق و با دادن موضعي به خاك، خصوصاً به صورت محلول پاشي و تزريق و يا دادن موضعي به خاك، به عنوان مكمل كودهاي حيواني و دامي استفاده نمود. بهتر است مقادير توصيه شده هركدام از كودها و اجزاي آنها را به نصف تقليل داد.

کود ورمی کمپوست,کود مرغی پسته

‎محلول پاشی بعد از برداشت در درختان پسته:

‎میزان محصول درختان پسته تا حد بسیار زیادی به جوانه هایی که در سال قبل روی درخت تشکیل شده اند، بستگی دارد. این جوانه ها معمولا در خرداد ماه همزمان با تولید میوه های سال جاری، به وجود می آیند. این مرحله یکی از حساس ترین مراحل رشدی درخت است، چون درخت، همزمان باید مواد غذایی را به میوه ها برساند تا رشد خودشان را تکمیل کنند و هم مواد را در اختیار جوانه هایی که در سال بعد قرار است به میوه تبدیل شوند قرار بدهد تا بتوانند مراحل رشدی خودشان را پشت سر بگذارند. بنابراین داشتن یک برنامه تغذیه ای مناسب در این زمان هم می تواند موجب افزایش محصول جاری شود و هم کیفیت تولید محصول سال بعد را تضمین کند.
 
‎معمولاً در هفته های پایانی نزدیک به برداشت پسته یا بعد از برداشت محصول، جوانه های سال بعد شروع به ریزش می کند. تعدادی از این جوانه ها خود به خود ریزش می کنند و تعدادی دیگر آنقدر ضعیف شده اند که با کوچکترین تکان و ضربه فیزیکی ریزش می کنند. اما چرا جوانه ای که در خرداد و تیر محکم به شاخه چسبیده بود، امروز به راحتی جدا شده و یا حتی با کوچکترین ضربه ای ریزش می کند؟
 
‎دلیل اصلی، تخلیه مواد غذایی موجود در این جوانه هاست که به دلیل حضور تعداد زیاد میوه خصوصاً در سال پر بار درخت در نزدیکی این جوانه هاست. در صورت کمبود مواد غذایی و عدم تغذیه درست درخت ، درخت قادر نیست تمام نیاز غذایی میوه ها را تامین نموده و لذا میوه ها در زمان پرشدن، یا از محتوای مواد غذایی موجود در جوانـه های سال بعد بهـره می گیـرند و یا  مانـع از رسیـدن مواد غذایی به جوانه های سال بعد می شوند.
 
‎اما چگونه می توان از این مسئله جلوگیری کرد؟ متاسفانه بسیاری از کشاورزان پس از برداشت، درخت را به حال خود رها کرده و هیچ گونه برنامه تغذیه ای برای تامین عناصر مورد نیاز درختان در نظر    نمی گیرند. حال آن که جوانه های سال بعد در صورتی می توانند رشد خود را شروع کنند، که از قبل مواد غذایی کافی داخل آن ها ذخیره شده باشد. در صورتی که برنامه تغذیه مناسب در نظر گرفته نشده باشد و درخت نتوانسته باشد مواد غذایی کافی در اختیار جوانه ها قرار بدهد، این جوانه ها قادر به رشد و تولید گل نخواهند بود و یا در صورتی که گل تولید کنند، گل های ضعیف و با کارآیی پایین تولید خواهند کرد.
 
‎از بین عناصر، سه عنصر ازت، روی و بور، نقش کلیدی و بسیار مهمی در تقویت جوانه ها، تولید گل و گرده افشانی دارند. تأمین این عناصر در زمان مناسب، کمک بسیار زیادی به تقویت جوانه ها و گرده افشانی قوی تر و در نتیجه بالا رفتن میزان محصول می کند.
 
‎دو بازه زمانی در مراحل رشدی درختان میوه، به ویژه پسته، نقش بسزایی در میزان باروری و همچنین افزایش میزان محصول دارد.
 
‎این دو مرحله عبارت است از:
 
‎1- بلافاصله پس از برداشت و قبل از ریزش برگ ها. از آنجا که اندام های اولیه گل داخل جوانه ها، در مهرماه تشکیل می شود، بنابراین این مرحله بسیار حساس است و وجود روی، ازت و بور داخل جوانه ها موجب تقویت و افزایش میزان ذخیره انرژی جوانه ها می شود.
 
‎2- زمان تورم جوانه ها که در اواخر اسفند یا اوایل بهار اتفاق می افتد. چون بین فعال شدن ریشه و    قسمت های هوایی اختلاف زمانی وجود دارد، ریشه ها در زمانی که جوانه ها احتیاج بالایی به مواد غذایی دارند، فعال نیستند و یا خیلی کم فعالند و نمی توانند مواد غذایی را در فرصت مناسب در اختیار جوانه ها قرار دهند. در نتیجه فعال شدن جوانه ها دچار اختلال می شود و میران باروری و تولید محصول به شدت کاهش پیدا می کند. بنابراین محلول پاشی ترکیباتی که حاوی عناصر اصلی موثر در گرده افشانی هستند، موجب می شود که مواد غذایی به سرعت و در زمان مناسب در اختیار جوانه ها قرار گیرد، در نتیجه تشکیل گل و گرده افشانی با راندمان بالایی اتفاق می افتد.
 
‎به دلیل این که تورم جوانه ها در باغات در مدت زمان کوتاهی اتفاق می افتد و همچنین در صورتی که   رقم های مختلف وجود داشته باشد، بین زمان تورم جوانه ها اختلاف زمانی وجود دارد، محلول پاشی در این زمان اغلب با مشکلات زیادی به همراه است. بنابراین یکی از بهترین زمان ها برای محلول پاشی ازت، روی و بور، پس از برداشت محصول و قبل از ریزش برگ ها است تا انرژی کافی در جوانه ها به منظور تولید گل در سال بعد ذخیره گردد. از آنجا که پس از برداشت یک مرحله سم پاشی علیه پسیل پسته (شیره خشک) وجود دارد، می توان محلول پاشی کود را با سم به صورت همزمان انجام داد.

نوشته شده در 18/10/1394 جمعه ساعت 21:49:37 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه میوه کاری


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید
روش فعالیت در انجمن کشاورزی


فن پیج فیس بوک بساک
 

فن پیج انجمن متخصصان کشاورزی بساک

 

 


همه چیز در مورد پسته
همه چیز در مورد انجیر
پر بازدید ترین خبرهای کشاورزی