دستورالعمل فني کاشت جو
دستورالعمل فني کاشت جو

دستورالعمل فني کاشت جو

تهیه زمین:    
  به منظور افزايش رطوبت ذخيره شده در خاک ازعمليات زير شکن زني به عمق 50 سانتيمتر با استفاده از يک دستگاه زير شکن با فواصل رديف 50 سانتيمتر استفاده گردد. بدين منظور در صورتي­که زمين مورد نظر آيش باشد در مزارع آبی عمليات زير شکن زني بعد از آبياري دراوايل مهر و رسيدن رطوبت خاک به 15% در جهت عمود بر شيب انجام شود و در اواخر مهر با تأمين رطوبت بوسيله بارندگي يا آبياري، شخم با گاوآهن برگرداندار به عمق 25-20 سانتيمتر براي مدفون ساختن بعضي از آفات و علف­هاي هرز و همچنين خارج کردن خاک از حالت پيوستگي اجرا شود.
 
کاشت:
آماده سازي بستر بذر و اعمال توصيه­هاي کودي در زمان در نظر گرفته شده براي کاشت بوسيله عمليات خاک­ورزي ثانويه با ديسک صورت مي­گيرد و در نهايت کشت با استفاده از خطي­کار يا عميق­کار پرسی موجود در منطقه و پس از کاليبره کردن و تنظيمات لازم انجام شود.
 
ضد عفوني بذر جو براي مبارزه با بيماري‌هاي قارچي با استفاده از سم رورال تي اس به ميزان 2 در هزار توصيه مي‌شود. مناسبترين تاريخ كاشت براي جو در طول آبان ماه مي‌باشد. به ازاء هر روز تاخير در كاشت مقدار 7/0كيلو گرم به ميزان بذر مصرفي توصيه شده بايستي اضافه گردد تا حدودي از كاهش  عملكرد جلوگيري نمايد. مناسبترين ميزان بذر با توجه به تراکم مناسب برای ارقام آبی(صحرا و یوسف) با 270 و دیم(ماهور و خرم) با 250 دانه در متر مربع جهت كشت معادل 130-110 كيلوگرم در هكتار متغير است. فاصله خطوط كشت با خطي كار و عميق كار پرسي به ترتيب 12و 17 سانتيمتر و عمق مناسب كاشت 6-4 سانتيمتر توصيه مي‌شود.
 
تغذیه:
 
 مصرف بهينه كود و رعايت نسبت مناسب بين عناصر غذايي در خاك و گياه در افزايش كمي و كيفي محصولات كشاورزي اهميت فوق العاده اي دارد. در كود دهي متعادل، اطلاع از ميزان عناصر غذايي قابل استفاده گياه در خاك، يعني ارزيابي حاصلخيزي خاك ضروري است. ارزيابي حاصلخيزي خاك را مي توان تخمين قدرت خاك در عرضه عناصر غذايي گياه به مقدار كافي و نسبت بهينه براي رشد مطلوب بيان نمود. در خاک هایی با بافت سبک در شرایط آبی بهتر است یک چهارم نیتروژن قبل از کاشت، یک چهارم در مرحله پنجه دهی، یک چهارم در مرحله تشکیل ساقه و یک چهارم در مرحله گلدهی مصرف شود. در خاک های سنگین بایستی یک سوم نیتروژن قبل از کاشت، یک سوم در مرحله پنجه دهی و یک سوم در مرحله تشکیل ساقه رفتن بکار رود. در خاک هایی با هدایت الکتریکی بیش از 6 دسی زیمنس بر متر بهتر است از کود اوره استفاده کرد. البته در خاک های شور می توان از نیترات یا سولفات آمونیوم (با رعایت تقسیط بیشتر) نیز استفاده نمود در خاک های غیر شور کاربرد کود نیترات آمونیوم به صورت سرک مناسب تر است.
 
مصرف کود نیتروژن در شرایط دیم بهتر است یک دوم نیتروژن قبل از کاشت و یک دوم آن در مرحله تشکیل ساقه مصرف شود. البته مصرف سرک دوم در مرحله ساقه منوط به وجود رطوبت لازم در خاک می باشد.
 
کودهای فسفره و پتاسه نیز معمولاً باید قبل از کشت مصرف و با شخم زیر خاک گردند. در صورتی که پتاسیم موجود در خاک کافی نباشد و کود پتاسیمی نیز قبل از کاشت مصرف نشده باشد مصرف سرک کود کلرور پتاسیم در دو الی سه نوبت همزمان با معرف سرک کودهای نیتروژنه در مراحل اولیه رشد توصیه می شود. در صورت عدم وجود نتیجه آزمون خاک می­توان نسبت به مصرف 100 تا 150 کیلوگرم در هکتار اوره، 125 ـ 75 و 100 ـ 50 کیلوگرم در هکتار سوپر فسفات تریپل و سولفات پتاسیم به ترتیب اقدام نمود.
 
مشخصات زراعی و مرفولوژیک ارقام مورد کشت در منطقه
 
مشخصات / ارقام
 
صحرا
 
یوسف
 
ماهور
 
خرم
 
سنبله:
 
شش ردیفه
 
دو ردیفه
 
رنگ دانه:
 
روشن
 
وزن هزار دانه:
 
45 ـ 40 گرم
 
46 ـ 42 گرم
 
39 گرم
 
36 گرم
 
ارتفاع بوته:
 
100 ـ 90 سانتیمتر
 
100 ـ 95 سانتیمتر
 
72 سانتیمتر
 
75 سانتیمتر
 
شوری خاک:
 
متحمل
 
سفیدک پودر
 
 
 
نیمه مقاوم
 
زنگ قهوه ای:
مقاوم
 
لکه نواری:
 
نیمه حساس
 
ریزش :
 
نیمه مقاوم
 
خوابیدگی:
 
نیمه مقاوم
 
کود پذیری:
 
متوسط
 
رسیدن دانه:
 
متوسط رس
زود رس
 
عملکرد(تن در هکتار):
 
6 ـ 4
 
6 ـ 4 (تن در هکتار)
 
4 ـ 5/3 تن در هکتار
 
4 ـ 5/3 تن در هکتار
 
 

نوشته شده در 03/12/1395 سه شنبه ساعت 16:49:27 توسط samira


بازگشت به صفحه صنایع غذایی


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید