رقابت شديد برنج هاي محلي با علف هاي هرز
علف هرزبرنج
گياهان زراعي و علف هاي هرز در استفاده از مواد غذايي خاك، آب، نور خورشيد و اكسيژن هوا با هم به رقابت مي پردازند. رقابت آن ها هنگامي آغاز مي شود كه گياه زراعي و علف هاي هرز در محيط بسته و درمجاورت همديگر برويند و هنگامي كه فراهم كردن هر عامل ضروري رشد مورد نياز آن پائين بيايد و بتواند چيرگي زيستگاهي گياه زراعي را متوقف سازد و توانايي باززايشي گياه برنج را كاهش دهد.
 
كولتيوارهاي برنج هاي محلي نيتروژن و مواد غذايي ديگر را به مقدار زياد از خاك جذب مي كنند. سازگان ريشه اي آن ها توسعه يافته، در حجم بيش تري از خاك پخش شده و براي دست رسي به مواد غذايي با علف هاي هرز رقابت مي كنند. ميزان جذب بالاي مواد نيتروژني در مراحل اوليه رشد يكي از مهم ترين علائم مشخصه كولتيوارهاي محلي قابل رقابت با مزاحمت علف هاي هرز است. ولي، كولتيوارهاي جديدي كه داراي برگ هاي راست عمودي مي باشند، به نور دست رسي پيدا مي كنند و در جذب كودهاي نيتروژني بيش تري نسبت به كولتيوارهاي قدبلند محلي از خود نشان مي دهند. سازگاري كولتيوارهاي قد كوتاه و افزايش مصرف كود عموما به افزايش رشد علف هاي هرز منجر مي گردد. بنابراين، كاهش چشمگير ميزان محصول كولتيوارهاي اصلاح شده حاصل رقابت با علف هاي هرز است.
 
 خاك محل نگهداري بذور علف هاي هرز
 
  مزارع برنج ذخيرگاه مناسب و سازگار بذر علف هاي هرز است. حفاظت حدود 800 ميليون بذر علف هرز در خاك يك هكتار زمين تا عمق 15 سانتي متر تخمين زده شده است. اين بذرها جوانه مي زنند، رشد مي كنند و در طي چندين مرحله رقابت با برنج به دوره زندگي خود را كامل مي كنند. در حدود 350 گونه علف هرز مزارع برنج را آلوده  كرده اند، و در ميان آن ها 18 گونه زيانبار شناخته شده است كه شامل تعدادي علف هاي هرز چمني، اورياسلام و برگ پهن هستند.
 
 عرصه هاي رقابت علف هاي هرز با برنج
 
  نوع رقابت بين برنج و علف هرز براي رويش ذخاير، اولا به ماهيت علف هرز و تراكم آن بستگي دارد. علف هاي هرز چمني برسر آب و مواد غذايي معدني خاك با هم رقابت مي كنند. آن ها داراي سازگان ريشه هاي موئين فراوانند. دوما رقابت براي دريافت نور دراين حالت اهميت دارد.به طور مشابه، اورياسلام در رقابت بر سر جذب مواد غذايي خيلي سر سخت است. ريشه هاي اورياسلام در منطقه غذايي سطح خاك غلبه يافته و مانع جريان مواد غذايي به ريشه گياه زراعي مي شود. علاوه براين، بعضي از گونه هاي اورياسلام مواد شيميايي ترشح مي كنند كه مانع رشد گياه زراعي است. به علت دارا بودن برگ هاي نازك رقابت آن براي نور مردود است.
 
  علف هاي هرز برگ پهن، با ريشه هاي عميق، مواد غذايي لايه هاي زيرين خاك را جذب مي كند، ولي ريشه هاي برنج سطحي بوده و قدرت رقابت پذيري بيش تري نسبت به علف هاي هرز برگ پهن دارد. علاوه براين، برگ پهن ها به دليل سطح برگ بزرگ تر و ضخامت پهنك بيش تر، سطح برنج را پوشش داده و بر روي آن سايه بان زده و مانع رسيدن نور كافي به برگ برنج مي شوند. در نتيجه، در سنتز تركيبات غذايي دانه برنج تأثير معكوسي برجاي مي گذارند.
 
استعداد تنكارشناختي شديد علف هاي هرز
 
  درطبيعت، مسير فتوسنتزي C4 سازگان مستعدي براي جذب انيدريد كربنيك هوا و تثبيت آن در برگ است. علف هاي هرز C4 عبارتند از: جنس تاج خروس ( Amaranthus spp.)، پنجه مرغي ( Cynodon doctylon)، اورياسلام ( Cyperus rotundus)، علف خرچنگ يا مرغ ( Digitaria spp.)، سوروف ( Echinochloa spp). علف هاي هرز C4 داراي استعداد مصرف آب و نيتروژن زياد بوده و در شرايط ديم همراه با نور خورشيد قدرت رقابت بيش تري دارند. گياه برنج داراي مسير C3 بوده و در رقابت با علف هاي هرز C4 دچار محدوديت مي گردند.
 
  علف هاي هرز C4 در شرايط غوطه ور نيز كه فتوسنتز آن ها بر طبق مسير كلوين انجام مي شود، ممكن است غالب گردند. علف هاي هرز C3 كه معمولا در مزارع برنج باتلاقي يافت مي شوند، عبارتند از: اورياسلام ( Cyperus diformis)، برنج هرز ( Oriza barthii)، Ipomoea aquatcas, Monochoria Vaginalis, Sphenoclea zeylanica, Eichormia crassipes, Fimbristylis milliaceae .
 
  هريك تن دانه برنج با كلش حدود 16 كيلوگرم نيتروژن، 3 كيلوگرم فسفر و 17 كيلوگرم پتاس را از خاك خارج مي سازد. اگرچه علف هاي هرز C3 2 تا 3 برابر بيش تر اين مواد غذايي را از محيط اطراف ريشه برنج جذب نموده و در رشد گياه زراعي تأثير مي گذارند.
 
مرحله رقابت علف هاي هرز
 
  رقابت علف هاي هرز بحراني ترين دوره مراحل رشد اوليه گياه برنج است. بنابراين، كنترل آن ها در اين مرحله براي افزايش ميزان محصول برنج اهميت فراواني دارد. به طوري كه وجين اول برنج در يك سوم دوره رشد برنج، از آن حفاظت به عمل مي آورد.
 
ارزش اجتماعي
 
    يك هكتار مزرعه برنج به حدود 800 – 100 ساعت كار نياز مي باشد، كه به تراكم علف هرز و نوع كشت بستگي دارد. كمبود نيروي كار درمناطق روستايي از جاذبه زراعت برنج مي كاهد و استقرار صنايع در شهرك ها و شهرها باعث مهاجرت نيروي كار به مناطق شهري جهت دست يابي به مزد بيش تري مي شود. نيروي كار جوان در مناطق روستايي به علت تغييرارزش روانشناسي علاقه اي به كار در مزارع گل آلود برنج از خود نشان نمي دهد.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
علفهای هرز خطرناک مزرعه برنج :
 
s,v,t 
 
سوروف ( زرا ، وازمیل )
 
*       Echinochloa cruss- gali
 
از زیان آور ترین علف های هرز مزارع برنج در دنیا است و در تمام شالیزار سراسر کشور پراکنده است.گیاهی یک ساله که ارتفاع ساقه آن تا دو متر می رسد. ساقه ضخیم و اسفنجی ، ریشه ها انبوه ، برگ باریک ، گل آذین خوشه ای فشرده ، خوشه ها متراکم ، دانه شبیه ارزن ، به رنگ خاکستری براق است. سوروف در مراحل اولیه رشد شبیه به برنج است و فرق آن با برنج در فقدان گوشوارک است . تکثیر از طریق بذر صورت می گیرد .  
 
مبارزه اصلی با آن مکانیکی است تا هفته دوم پس از نشا با برنج رقابت خوبی دارد که اگر در این دوره کنترل شود مشکل ما حل می شود .
 
مبارزه شیمیایی :
 
1. مولی نیت(اوردرام 6 - دی): 5 تا 6 لیتر در هکتارمصرف می شود که مقدار مصرف 3 لیتردر هکتار قبل از  نشاکاری  ولی اگر بعد از نشا هم باشد می توان از آن استفاده کرد
 
2. ماچتی(بوتاکلر) : می توان 3 تا 13 وز  بعد از نشا و به میزان 3 تا 5 لیتر در هکتا مصرف نمود. در هنگام مصرف آن سوروف باید در زیر آب قرار داشته باشدو 2 برگی باشد.
 
Echinochloa colonum
 
گیاهی یکساله که بیشتر در سطح زمین پخش می شود و شکل گسترده ای دارد. برگ ها به رنگ سبز تیره ، غلاف برگ بدون مو ، بدون گوشوارک و یا زبانک ، ساقه افراشته و راست یا زانویی، روی گره های پایینی دارای ریشه های نابجاست. سنبله ها در چهار ردیف منظم روی محور در انتهای ساقه قرار دارد . دانه بیضی شکل ، آزاد ، پوشیده مابین پوشینه ها ، گلومل های بیرونی با سطح پشتی برآمده نوک تیز و گلومل های درونی مسطح و براق .ب خلاف گونه قبلی خواب ندارد . تکثیر از طریق بذر و در عین حال از طریق غیر جنسی صورت می گیرد. مبارزه مثل گونه قبلی است .
 
اویارسلام بذری
 
 Cyperus difformis
 
دومین دشمن برنج می باشد گیاهی یکساله که از طریق بذر تکثیر می یابد . دارای ساقه ایستا سه گوش و بدون کرک است . برگ ها کشیده با غلاف لوله ای که در قاعده به هم پیوسته است.گل آذین کروی متراکم و یا به صورت چتر ساده . میوه فندقه ، کروی تا بیضوی شکل است .
 
در صورتیکه غرقاب مزرعه مناسب باشد این گیاه نمی تواند به خوبی رشد کند. بهترین روش مبارزه وجین دستی می باشد .
 
برای مبارزه شیمیایی  از ترفلان به میزان 6 لیتر در هکتار استفاده کرد .
 
اویارسلام (گالی)
 
 Cyperus longus
 
گیاهی چندساله با ساقه سه گوش توپر و برگها کوتاهتر از ساقه ، گل آذین منشعب است .
 
مبارزه تنها از طریق مکانیکی به ویژه وجین دستی است.
 
 
 
 
 
اویارسلام ریزوم دار
 
Cyperus rotundus
 
از طریق ریزوم ، ساقه های گره دار و بذر تکثیر می یابد. ساقه سه گوش . برگها در بخش زیرین ساقه های فرعی که در انتها به صورت چتری از ساقه اصلی جدا شده قرار دارند. در انتهای ساقه زیر سنبله یا گل آذین سه برگ سر نیزه ای وجود دارد. گل آذین به صورت چترباز ، سنبلک ها قهوه ای ، پهن و نوک تیز است. ریزوم تیره رنگ و غده ها قهوه ای تا سیاه است. گلدهی از اواسط اردیبهشت است.
 
پیزر
 
Scirpus mucronatus
 
گیاهی دائمی و ایستا و تا حدود یک متر . بذور به طور مجتمع در خوشه متراکم و براکته درست زیر خوشه قرار دارد . برگی ندارد . دارای ریزوم ، بذر و غده است. گلدهی آن در شمال ایران از اوایل تا اواسط تیرماه ظاهر می شود.
 
مبارزه از طریق  مکانیکی بهتر جواب می دهد.
 
تیرکمان آبی
 
 Sagitaria  latifolia
 
علف هرزی پهن برگ که از علفهای هرز درجه دوم می باشد، چند ساله و اغلب قبل از نشاکاری ها مشاهده می شود.
 
برای مبارزه می توان از علفکش های مورد استفاده برای جگن ها استفاده نمود.
 
بندواش یا سگ واش
 
 Paspalum distichum
 
بیشتر روی مرزها رشد می کند. چندساله و خزنده است و اکثر از طریق ریزوم یا ساقه های خزنده زیرزمینی تکثیر می یابد. این گیاه دارای خوشه های دوشاخه است که دانه ها در یک طرف آن قرار دارد. به علت دارا بودن ریشه استحکامی باعث استحکام مرز می شود.
 
برای کنترل آن از علفکش گلیفوزیت (1.5 تا 2% به میزان 1.5 تا 2 لیتر در 100 لیتر آب مصرف می شود) آن را می توان قبل از کاشت در زمین ، بعد از برداشت و یا در اوایل بهار قبل از نشاکاری مصرف کرد
 
سل واش
 
 Monochoria vaginalis
 
از طریق بذر تکثیر می یابد.  گل آذین آن خوشه ای است . دارای ساقه کوتاه ، گوشتی و ریشه های بسیار کوتاه می باشد. برگ ها  نیزه ای ، براق و قلبی شکل است  . گل دهی از تیرماه شوع و تا آخر آبان ادامه دارد.از نظر سایه اندازی رقیبی برای برنج محسوب می شود.
 
 
 
 
 
 
 
لویی
 
  Typha latifolia
 
چندساله به ارتفاع 1.5 تا 2.5 متر با برگهای نا مساوی . سنبله نر و ماده نزدیک به هم که سنبله های ماده نازک و به رنگ قهوه ای تیره می باشد.  
 
 
 
قاشق واش یا بارهنگ آبی (ملاقه واش، کتراواش)
 
Alisma plantago – aquatica  
 
به صورت تک بوته در داخل مزرعه رشد می کند. چندساله و آبزی پهن برگ تک لپه ای . برگ ها قلبی شکل با انتهای نیزه ای . دمبگ طویل ومنشعب از ساقه . گلها متشکل از سه گلبرگ مجزا به رنگ بنفش روشن است تکثیر از طریق بذر  بیشتر قبل از نشاکاری دیده می شود .
 
برای مبارزه می توان از توفوردی و یا پنتازون (3 تا 5 لیتر در هکتار استفاده نمود) .مبارزه به وسیله علف کش های گروه سولفونیل اوره روی این علف هرز موثر است.   
 
 
 
قاشق واش نیزه ای
 
 Alisma lancealatum
 
گیاهی چندساله و تک لپه . بگ ها نیزه ای تا بیضی . قاعده گل ها قرمز ارغوانی ، بساک بیضی . علاوه بر شمال ایران (چندان مهم نیست)، در شالیزارهای اصفهان هم دیده می شود.
 
گوش آب یا روغن واش
 
 potamogeton lucens
 
گیاهی چندساله با ساقه گرد ، برگها شناور یا غوطه ور در آب ، بدون دم یا دارای دمگل ، شبکه رگبرگها مشخص ، گوشوارک بلند . میان گره ها ، گل ها مجتمع درسنبله های استوانه ای ، نسبتا متراکم و قطورتر از ساقه . برگ ها با حاشیه صاف یا گاهی دندانه دار. غلاف برگ آزاد و گوشوارک مانند . میوه دارای نوک کوتاه ، ساقه محکم و متعدد و منشعب . تکثیر از طریق ریزوم و بذر صورت می گیرد.
 
بهترین راه  مبارزه وجین دستی است و بلافاصله بقایای آن جمع آوری شود.  
 
 
 
هزار نی
 
 Butomus umbllatus
 
گیاهی چندساله دارای ریزوم با گل آذین چتری و برگهای شبیه برگ پیاز . ساقه گل دهنده از برگ ها از برگ ها بلندتر است. کاسبرگ در پشت دارای خطوط سبز رنگ است.
 
مبارزه مکانیکی بهتر جواب می دهد
 
آمانیا
 
 ammania spp
 
گیاهی یکساله و با ارتفاع کمتر از برنج  ، ساقه ایستا قرمز رنگ و دارای مقطع چهارگوش ، تکثیر از طریق بذر صورت می گیرد و حدود دو هفته پس از نشاکاری در مزرعه ظاهر می شود و همزمان با برنج به بذر می نشیند . رنگ بذر هم آجری است. 
 
 
 
گل آردی
 
 Eclipta prostrata
 
دارای ساقه ایستا و گاهی پهن شده روی زمین است در زمین های باتلاقی ارتفاع آن از برنج بیشتر است.روی کرتها مشکل ساز است.
 
با روش مکانیکی مبارزه بهتر جواب می دهد.
 
گل مروارید
 
 Alternanthera sessilis
 
گیاهی یکساله که علاوه بر مزرعه در اب بندها ، داخل کانال ها و جویها می روید . سطح بذر آن صاف و رنگ آن سیاه براق است.
 
دونیش – دودندان
 
 Bidens tripartita
 
گیاهی یک ساله با ساقه افراشته دارای انشعابات با شاخه های زیاد ، برگها متقابل به رنگ سبز تیره با سه لبه کشیده و دندانه دار و دارای دمبرگ . گل ها مجتمع و نسبتا بزرگ . میوه فندقه ای خاردار . فصل گلدهی از خرداد تا تیرماه است.
 
بهترین راه مبارزه مکانیکی است ولی از علف کش های رایج هم می شود استفاده کرد.
 
برگیا
 
Bergia aquatica
 
گیاهی پهن برگ یکساله و ایستا و ساقه کوتاه دارد . رنگ ساقه مایل به قرمز تا قهوه ای است . برگ ها کوچک نیزه ای شکل با انتهای کند . گل آذین به شکل گرزن و گل ها به تعداد زیاد و به صورت متقابل دور محور ساقه گرد آمده اند.
 
مبارزه در درجه اول وجین دستی است.
 
شبدرآبی
 
Marsilea quadrifolia
 
گیاهی آبزی ، یکساله دارای برگهای شناور و تکثیر از طریق ریزوم واسپور.
 
 
 
سالوینیا
 
Salvinia natans
 
گیاهی آبزی ، یکساله و شناور . برگها گوشتی که در سطح بالایی و در بخش پایین کرکدار است. انشعابات محور گیاه ریشه مانند و شناور است. تکثیر از طریق اسپور صورت می گیرد.
 
 
 
آزولا
 
)azolla spp (
 
از خانواده سالوینیاسه و به عنوان کود بیولوژیک برای تثبیت ازت اتمسفر و تامین آن برای برنج  مورد استفاده قرار می گیرد. ساقه آن به صورت ریزوم های منشعب شناور ، برگ آن کوچک و متناوب است.ریشه به صورت معلق در آب . بخش رویی برگ سبز یا صورتی ، گوشتی و کلروفیلی بوده و قسمت زیرین نازک و بدون کلروفیل با بافت اسفنجی سفید رنگ است. آزولا معمولا به صورت غیرجنسی و از طریق سبزینه تکثیر می یابد.. تکثیر جنسی از طریق اسپوروکارپ صورت می گیرد. از این گیاه پس از برداشت    می توان به عنوان کود سبزاستفاده کرد.
 
برای کنترل آن :
 
·         از نشا های بلند استفاده شود
 
·         از دادن کود فسفره اجتناب شود
 
·         سطح آب کرتها پایین باشد و به حد صفر نزدیک باشد.
 
منبع : medical-plant.blogfa.com

نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1392 ساعت 20:16:01 توسط behnaz
ویرایش شده در 25/09/1392 دوشنبه ساعت 20:20:41 توسط محمد یزدانی


بازگشت به صفحه مبارزه با علف هرز


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید