ماهی کپور
معرفی ماهی کپور
کپور : این ماهی ه دارای ۲ جفت سبیلک، ودندان‌های حلقی با فرمول ۳٫۱.۱-۱٫۱.۳ یا ۳٫۲.۱-۱٫۲.۳ می‌باشد. کپور معمولی فلس‌هایی درشت و باله پشتی ممتدی دارد. تعداد فلس‌های خط جانبی در این ماهی ۳۲-۳۰ عدد می‌باشد. دهان آن کشویی بوده و قابل بیرون زدن است. کپور معمولی در حوضه‌های دریای خزر، رودخانه تجن و تمام حوضه‌های آبریز ایران پراکنش دارد. حداکثر طول در این ماهی ۱۵۰ و میانگین ۳۸ سانتی متر است. بدن این ماهی تا حدی دراز است و طول ۳ برابر ارتفاع می‌باشد. سر ماهی بزرگ و پوزه کند است. باله مخرجی کوتاهی دارد. در باله پشتی ۳ تا ۴ خار سخت و ۱۵(۱۶) تا ۲۱(۲۲) شعاع نرم و شاخه شاخه وجود دارد. در باله مخرجی نیز ۳ خار سخت و ۵ یا ۶ شعاع نرم شاخه شاخه دیده می‌شود.
این ماهی همه چیز خوار بوده و از موجودات ریز بستر آب، کرم‌ها، سخت‌پوستان، نوزاد حشرات و حتی فضولات حیوانی و گیاهی، لاشه حیوانات، تخم ماهیان و حتی نوزادان خود را مصرف می‌کنند.
در دمای کمتر از ۷ درجه سانتی‌گراد به صورت دسته جمعی به خواب زمستانی فرو می‌روند. در آب شیرین به سر برده و آب‌های گرم، آرام و پوشیده از گیاه را دوست دارد.
در میان کپور ماهیان می‌توان ۴ نوع آن را بر حسب قرار گرفتن فلس‌ها بر روی بدن از یکدیگر تشخیص داد: ۱)کپور فلس‌دار: که دارای بدنی کاملاً پوشیده از فلس است.
۲) کپور آئینه‌ای: که دارای فلس‌های آئینه‌ای شکل و نا مرتب است.
۳)کپور فلس یک ردیفی: که دارای یک ردیف فلس در امتداد خط جانبی بوده و همگی آنها به یک اندازه‌اند.
۴) کپور چرمی یا برهنه: که فاقد فلس و یا دارای تعداد کمی فلس است.
عمر این ماهی تا 45-50 سال گزارش شده و نمونه های از آن تا 30 کیلوگرم وزن می توانند داشته باشند
گونه‌های پرورش‌داده‌شده و رنگارنگ به نام کپور گلگون (کوی) معروفند.
برخی از جنس‌ها و گونه‌هایی که در ایران یافت می‌شوند.
جنس : Carassius گونه: C.auratus نام محلی: سیم کپور - نام فارسی: کاراس
جنس: Abramis گونه: A.brama orientalis نام محلی: سیم برگ - نام فارسی: سیم
جنس: Aspius گونه: A.aspius نام محلی: ماش - نام فارسی: ماش‌ماهی
جنس: Barbus گونه: B.mursa نام محلی: قره بالیخ - نام فارسی: باربوس
جنس: Varicorhinus گونه: V.Dapoeta نام محلی: زردپر
جنس: Cyprinus گونه: C.carpio نام محلی: کپور - نام فارسی: کپور معمولی
جنس: Ctenopharyngoden گونه: C.idella نام فارسی: کپور علفخوار (آمور)
جنس : Hypophthalmichthys گونه: H.molitrix نام محلی: آزاد - نام فارسی: کپور نقره‌ای (فیتوفاگ)
جنس : Aristiehthys گونه: A.nobilis نام محلی: سرگنده - نام فارسی: سرگنده 
تغذیه :
خوراک اصلی این ماهی موجوداتی است که در کف استخر زندگی می‌کنند مثل لارو و حشرات، کرمها. علاوه بر این از غذای دستی و کمکی هم از قبیل گندم، جو، سبوس گندم، آرد گندم، پودر ماهی، سبوس برنج، تفاله گوجه‌فرنگی، کنجاله سویا، تخم پنبه و باقی‌مانده سفره غذایی استفاده می‌کنند.
پرورش ماهی از نزدیک ۱۴۰۰ سال پیش از میلاد از کشور چین آغاز شد و در ایران نیز در استانهای جنوبی کشور (مانند خوزستان) این ماهی پرورش داده می شود.
منابع :
ستاری، مسعود، ۱۳۸۲، ماهی شناسی(۲)(سیستماتیک)، انتشارات حق شناس.
عسگری، رضا، ۱۳۸۴، مروری بر ماهی‌شناسی سیستماتیک، انتشارات نقش مهر.
وثوقی، غلامحسین، مستجیر، بهزاد، ۱۳۸۱، ماهیان آب شیرین، انتشارات دانشگاه تهران.

نوشته شده در 23/09/1392 شنبه ساعت 12:21:00 توسط قاسم رشیدیان
ویرایش شده در 23/09/1392 شنبه ساعت 20:25:46 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه پرورش ماهیان گرمابی


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید