هرباریوم
هرباریوم

هرباریوم

هرباریوم چیست؟

بصورت متداول هرباریوم مجموعه ای از گیاهان خشک شده و نامگذاری شده است که بر طبق یک سیستم رده بندی منظم شده اند و نمونه ها برای ارجاع و جهت بررسیهای علمی در دسترس هستند . در حقیقت هرباریوم نوعی موزه است که بعنوان یک بانک اطلاعات خام می توان از آن بهره جست . هر نمونه گیاهی حاوی اطلاعاتی در مورد رویشگاه ، ویژگیهای گیاه در موقع جمع آوری و معرف تاکسونی است که به آن تعلق دارد و همچنین در بردارنده سایر اطلاعات ثبت شده روی بر چسب آن است . در هرباریوم علاوه بر گیاهان خشک پرس شده ، تمام مدارک مربوط مانند فلورها و کتابهای گیاه شناسی، دستنویس ها، عکسها، فتومیکروگرافها ، گزارش های چاپ شده و نشده، نقاشی ها و غیره وجود دارد . بنابراین هرباریوم بایگانی گیاهان پرس شده نیست بلکه با توجه به نقش و وظیفه آن ، یک مرکز بزرگ علمی فعال برای مراجعه گیاه شناسان و سایر زیست شناسان و محققین می باشد. در حال حاضر، در سطح جهان، واژه هرباریوم بسیار فراگیرتر بوده و در بر گیرنده مجموعه ای از نمونه های گیاهی پرس شده ، نمونه های سه بعدی ، بذرها ، دانه های گرده ، قطعات چوبی ، نمونه های موجود در محلولها ، اسلایدهای میکروسکوپی ، DNA استخراج شده و ... می باشد .
نقش و اهمیت هرباریوم: هرباریوم ها یکی از معتبرترین و اصولی ترین مراکز تحقیقاتی در زمینه تنوع گیاهی هر کشوری محسوب می شوند. بعبارت دیگر هرباریوم، گنجینه ای دائمی از نمونه های گیاهی یک منطقه و بهترین منبع اطلاعاتی در مورد رستنیهای آن می باشد. یک هرباریوم بر اساس اهداف آن و اینکه در برگیرنده فلور(در اینجا منظورازفلور مجموعه رستنی های موجود دریک منطقه می باشد) چه منطقه ای باشد می تواند در بر گیرنده چند صد تا چند میلیون نمونه گیاهی باشد. به لحاظ آنکه نمونه های موجود در یک هرباریوم معمولاً در بر گیرنده مجموعه ای از نمونه های جمع آوری شده از نقاط مختلف و توسط افراد گوناگون در زمانهای متفاوت هستند، حاوی اطلاعات مفیدی از تنوع زیستی گیاهان آن منطقه می باشند. به بیان دیگر ، هرباریوم منبع ارزشمندی از اطلاعات تاکسونومیک، وضعیت انتشارو تکامل رستنیهای یک منطقه است. محققین علوم مختلف بویژه گیاه شناسان با بهره گیری از نمونه های هرباریوم های معتبر قادر خواهند بود بدون انجام مطالعات صحرایی، نتایج کار سایر محققین را ملاحظه و از اطلاعات آن استفاده و یا آنها را تکمیل و اصلاح نمایند. بطور خلاصه نقش و اهمیت یک هرباریوم، بویژه در چهارچوب اهداف سازمان حفاظت محیط زیست به شرح زیرمی باشد:
ـ ایجاد مجموعه ای پویا از رستنیهای منا طق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست و سایر رویشگاههای ارزشمند
ـ ارایه مجموعه ای استاندارد جهت تعیین نام علمی دقیق گیاهان
ـ ارایه اطلاعات در مورد یک آرایه خاص شامل اطلاعات رویشگاهی، دامنه پراکنش، وضعیت بوم شناسی(Ecological statue)و ...
 
 
ـ وجود یک منبع اطلاعاتی جهت آموزش به دانشجویان در زمینه تاکسونومی( Taxonomy) گیاهان و سایر زمینه های مرتبط با علوم گیاهی
ـ فراهم نمودن اطلاعات و نمونه جهت انجام سایر تحقیقات علوم زیستی، بعنوان مثال، در اختیار گذاشتن نمونه کوچکی از برگ، میوه و ... جهت انجام مطالعات ریخت شناسی(( Morphology و تجزیه شیمیایی، و نیز در اختیار گذاشتن سایر اجزای گیاهان به منظور مطالعات گرده شناسی(( Polinology ، 
سلول شناسی( Cytology) ، هسته شناسی(Caryology) و...
 
وظایف کارشناسان هرباریوم تابعه سازمان حفاظت محیط زیست، با عنایت به نقش و اهمیت این گنجینه های ارزشمند متعدد مي باشد. از جمله مهمترین وظایف آنها عبارت است از: 
مطالعه، بررسی و شناسایی گیاهان کشور با تاکید بر مناطق تحت حفاظت، بررسی مناطق پیشنهادی از نظر پوشش گیاهی جهت اعلام حفاظت آنها، شناسایی و بازبینی نمونه هایی که توسط سایر افراد جمع آوری گردیده است، انجام مطالعات تکمیلی به منظور شناسایی دقیقتر تاکسون ها و حفاظت بهینه از آنها، مطالعات آزمایشگاهی جهت ازدیاد نمونه های در معرض تهدید، آموزش به کارآموزان و دانشجویان علاقمند، توسعه و ارتقای کمی و کیفی هرباریوم، تکمیل بانک اطلاعاتی هرباریوم و کمک به محققین جهت استفاده از اطلاعات مربوط به آن.
 
در ارتباط با وضعيت كلي گياهان ايران مي توان بطور خلاصه موارد زير را ذكر نمود.
 
* از ميان 8000 گونه گياهي ( گياهان عالي) شناخته شده در ايران، حدود 1800 گونه اندميك يا انحصاري ايران هستند.
* 800 گونه گياهي ايران بصورت تك استاني هستند. يعني فقط در يك استان از كشورمان رويش دارند.
* 20 جنس منوتيپيک ( جنسي كه فقط داراي يک گونه است) در ايران وجود دارد.
* تعداد 2428 گونه گياهي نيز در معرض تهديد قرار دارند.
تاریخچه هرباریوم: سابقه تاسیس هر بار یوبها در جهان شاید به سده شانزدهم میلادی برسد چنانچه در ایتالیا یکی از جمع‌آوری کنندگان گیاهان (احتمالاً بیشترجهت بررسی و استفاده دارویی از آنها) فردی بنام لوکاگالینی است که به خشک کردن و حفظ نمونه های گیاهی گردآوری شده و پرس کردن آنها و قرار دادن بین ورقه های کاغذ و الصاق بر روی ورقه های ضخیم تر مبادرت می کرد. از سال 1500 میلادی به بعد دو گیاه شناس انگلیسی به نامهای جان فالکونر و ویلیام ترنر روش او را بسیار عملی تشخیص داده و آنرا دنبال کردند و علاوه بر آن توانستند بسیاری از نمونه ها را به این طریق در جای کمی قرار دهند امروزه نیز در هر باریومهای جهان همین روش را با تغییر و تحولاتی که از نظر فنی و علمی به آن داده اند ادامه می دهند. 
از هر بار یومها ی فعال ایران می توان هر باریوم باغ گیاه شناسی ایران (هر باریوم ملی) و هر باریوم مرکزی دانشگاه تهران را نام برد. اولین هرباریوم گیاهی در اویل قرن 16 شامل مجموعه ای از گیاهان خشک ِ دوخته شده بر روی کاغذ، توسط فردی ایتالیایی به نام لوکا گینی Luca Ghini) بوجود آمد. به نظر میرسد این شخص اولین کسی است که بنیانگذار موزه گیاهی یا هرباریوم بوده که بعد ها این هنر به وسیله شاگردان وی در سراسر اروپا رواج پیدا کرد. حتی یکی از شاگردان وی به نام جرارد (Gherards Cibo) از سال سال 1532 به جمع آوری و حفاظت نمونه های هرباریومی پرداخت که هرباریوم او تا امروز باقی مانده است . گزارش کرده اند در اواسط سال های 1500 دو نفر انگلیسی به نام جان فالکونر ( John Falconer ) مجموعه های گیاهی داشته اند. تا ابتدای قرن 18 گیاهان را بر روی صفحات کاغذ دوخته و به صورت مجلدهایی مانند کتاب مرتب میکردند ولی در عصر لینه ( Linnaeus ) ، نصب نمونه تنها بر روی یک برگ و قرار دادن افقی آنها در طبقات ، رایج گردید و تا به امروز در همه ی هرباریوم ها نیز از همین روش استفاده می شود . هرباریوم های موجود در جهان دارای گستره ی بسیار وسیعی هستند به طوری که از هرباریوم های کوچک گرفته تا هرباریوم های محتوی میلیون ها نمونه در کشورهای مختلف جهان وجود دارد . عده ای از آنها شخصی و تعدادی متعلق به مؤسسات آموزشی است که به نحوی با زیست شناسی در ارتباطند. به این ترتیب بسیار مشکل است که تعداد نمونه ها را در موزه های کشور های مختلف حدس زد. شتلر ( Shetler) در سال 1969 تعداد نمونه های گیاهی را که در موزه های مختلف دنیا وجود دارد 250 میلیون برآورد کرده است، ولی مؤسسات مختلف تعداد آنها را حدود 148 میلیون گزارش کرده اند . از این تعداد 78 میلیون در اروپا و 36 میلیون در آمریکای شمالی وجود دارد .
اختلاف در این برآورد ها بر اثر وجود هرباریوم های ملی و خصوصی است که تعداد نمونه های مجموعه ی خود را گزارش نمی دهند و یا نمونه های موجودشان قابل دسترسی نیست. گرچه مسلما تا زمان نوشتن این مطالب تعداد زیادی نمونه به هرباریوم ها اضافه شده است. راهنمای مهمی به نام راهنمای هرباریوم ( Index Herbarium ) وجود دارد که در آن وضعیت هرباریوم ها ی دنیا از نظر محل، مسئول ، موزه ، اندازه ، نوع کلکسیون، نوع مؤسسه، نشریات و کلکسیون های تاریخی مهم مشخص شده اند.
 
جستجو برای نمونه های گیاهی : چه موقع و کجا؟
 
تقریبا می توان گفت که همه اماکن طبیعی برای یافتن نمونه هرباریومی مناسب هستند، پس ما نباید خیلی در محل های خشک و سترون به جستجو برای آنها بپردازیم. حتی در محیط شهر ها نیز می توان نمونه هایی پیدا کرد البته باید توجه کرد که گیاهانی که با دخالت انسان در پارک ها و باغ ها کاشته شده اند نمونه هرباریومی به شمار نمی آیند! توصیه می شود برای شروع کار از مناطق غنی از گل و گیاه مانند دشت ها استفاده کنید و البته در طول زمان می بینید که پیدا کردن نمونه کار بسیار راحتی است به طوری که شما در محل های دیگر نیز مانند کوهستان ها، باطلاق ها و سواحل، کناره رودخانه ها و جنگل ها و یا به طور کلی هر جایی که آب و هوای مناسبی داشته باشد و دما از حد قابل تحمل برای رشد گیاهان بالاتر نرود نیز آنها را پیدا می کنید.
 
مهمترین قسمتی که از یک نمونه باید جمع آوری شود گل آن است، بنابراین بهترین فصل برای پیدا کردن نمونه بهار و تابستان است که اکثر نمونه ها دارای گل هستند و البته باید توجه داشت که نمونه هایی وجود دارند که در مواقع دیگر ممکن است گل بدهند پس نباید از ماه های سرد سال غافل شد. برخی اوقات زمان گل دهی گونه ها بسیار کوتاه است که باید در مورد آنها عجله کرد (در این موارد می توانید از کتاب برای پیدا کردن وقت گل دهی نمونه های قدیمی استفاده کنید)
 
بهترین نمونه ها برای جمع آوری نمونه های خشک و بدون رطوبت است، یعنی بهتر است از جستجو برای نمونه در روزهای بارانی و صبح زود که هوا کمی مرطوب است بپرهیزید، همچنین بهتر است از جمع آوری نمونه در ساعات گرم روزهای تابستانی بپرهیزید زیرا ظاهر گیاهان کمی پژمرده خواهد بود و بهترین نمای خود را نخواهند داشت
 
گونه های بومی و معرفی شده برای نخستین بار
 
به طور معمول در یک هرباریوم که دارای درجه و ارزش علمی می باشد گونه هایی معرفی می شوند که در یک ناحیه جغرافیایی خاص به صورت طبیعی رشد می کنند، پس در اینجا باید بین گونه های وحشی که در اصل موضوع کار نیز هستند با گونه هایی که با مداخله انسان کشت شده اند مانند نمونه های موجود در باغ های اصلاح شده گل تفاوت قائل شد. البته در صورتی که گونه توسط مداخله انسان در یک محیط مصنوعی کشت شده باشد و پس از مدتی به صورت طبیعی به محیط خارج راه پیدا کند و در آنجا خود به خود تکثیر یابد می توان آن را قسمتی از فلور طبیعی حساب کرد و نمونه هرباریومی به شمار آورد. در طول جستجو برای نمونه ها شما با گونه هایی رو به رو می شوید که متوجه نمی شوید که آیا این گونه یک گونه وحشی است یا یک گونه که با مداخله کشت شده است (معرفی شده) برای رفع این مشکل جستجوی اطراف برای وجود باغ های اختمالی که ممکن است منشا گیاه باشند پیشنهاد می شود 
 
ابزار ها
 
ابزارهای مختلفی برای جمع آوری گیاهان و نمونه ها استفاده می شود، از جمله: یک چاقوی کوچک، قیچی، دستکش باغبانی و یک بیلچه کوچک که می توانند کمک بزرگی باشند. پس از برداشت نمونه ها باید آنها را در یک کیسه پارچه ای یا پلاستیکی قرار داد تا در طول زمانی که بیرون هستید آنها را از صدمات احتمالی محافظت کنند. اگر طول مدت جستجو بیش از یک روز است پیشنهاد می شود که یک پوشه بزرگ در حدود 30 در 45 سانتی متر نیز به همراه داشته باشید. پوشه باید از مقوا و یا یک جنس سخت دیگر مثل آلومینیوم باشد و باید به اندازه مقدار نمونه های جمع آوری شده در آن روزنامه داشته باشید. پوشه می تواند با پارچه پوشش داده شود و بوسیله بند آن را محکم بست و همچنین می توان برای حمل ساده تر آن را به شکل یک کیف در آورد و به آن دسته و یا بند برای به شانه انداختن اضافه کرد. گونه های جمع آوری شده باید به صورت منظمی بین کاغذ ها چیده شوند به طوری که در هر دو سمت نمونه چند لایه کاغذ باشد. هنگامی که پوشه را می بندید نباید فشار زیادی به گیاهان وارد شود تا گیاهان بر روی هم نخوابند. هر چه گیاهان برگ های گوشتی تر و آب دار تر داشته باشند نیاز بیشتری به ورق روزنامه خواهد بود. چند لایه مقوای اضافه نیز می توان در پوشه به همراه داشت. گیاهان ظریف تر بهتر است در کیف های کوچکتر حمل شوند. یک کیف بزرگ ضد آب نیز در مواقعی که نمونه های ما وابسته به آب هستند و یا برعکس باید خشک نگه داشته شوند نیز به کار می آید. در این لوازم جایگزین هایی نیز وجود دارد مثلا به جای پوشه می توان از دو ورق فیبر محکم برای جلد استفاده کرد و از دو بند کشی برای کنار هم نگه داشتن آنها که در این مورد دیگر محدودیت اندازه را نخواهیم داشت چون با بند کشی قابل تنظیم است، همچنین می توان به جای روزنامه از کاغذ مخصوص جاذب رطوبت استفاده کرد اما مزیت اصلی روزنامه این است که تهیه آن بسیار ساده تر و ارزان تر است.
 

جمع آوری گیاهان

 
گیاهانی که جمع آوری می کنید باید تازه و البته خشک باشند (به جز گونه های آبزی)، پس از نمونه های صدمه دیده و پژمرده تا وقتی که می توان نمونه های تازه آن گونه را پیدا کرد بپرهیزید. اگر می خواهید که هرباریوم شما از ارزش علمی برخوردار باشد همراه با هر گیاهی که جمع آوری می کنید کاغذی حاوی اطلاعاتی نظیر تاریخ جمع آوری و مکان و خصوصیات جغرافیایی مکان همراه کنید.
 
هنگامی که گیاهان را از محیط طبیعی جدا می کنید باید به خاطر داشته باشید که در هنگام برگشت به محل اقامت آنها را فیکس و طبقه بندی کنید تا هرباریوم شما از ارزش علمی برخوردار شود. تمام این اعمال بسیار وقت گیر هستند پس توجه داشته باشید که میزان زیادی نمونه جمع آوری نکنید زیرا زمان رسیدگی و مطالعه تمام آنها را نخواهید داشت. در هنگام کلاس بندی نمونه ها شما باید تعدادی از گلها را قطعه قطعه کنید تا به نتیجه مطلوب برسید بنابراین از یک نمونه فقط به یک یا دو گل اکتفا نکنید و تعداد بیشتری جمع آوری کنید.
 
همچنین به خاطر داشته باشید که طبقه بندی نمونه ها بدون قسمت های مختلف آنها نظیر دانه ها و ریشه و ... مطلوب نخواهد بود پس در هنگام جمع آوری نمونه ها در این موارد دقت کافی داشته باشید.برای حمل قسمت های جدا شده و کوچک نظیر دانه ها می توانید از یک کیف کوچک و تعدادی پاکت نامه استفاده کنید، فقط توجه داشته باشید که دانه های گیاهان مختلف را با هم مخلوط نکنید! برخی اوقات دانه ها برای یک شناسایی موفق لازم هستندو اما برخی اوقات ما نمونه ها را هنگامی جمع آوری می کنیم که هنوز دانه ها شکل نگرفته اند؛ در این مواقع باید پس از چند هفته به امید پیدا کردن دانه به محل جمع آوری گیاه باز گردید، در صورتی که در یافتن دانه موفق نشدید ممکن است تکیه کردن به اطلاعات کتب مختلف راه حل مناسبی باشد، همچنین می توانید از یک متخصص برای مشکلات تاکسونومیک (ظبقه بندی) خود کمک بگیرید. این مشکل همچنین با گونه هایی که قبل از رویش برگ ها شکوفه می دهند نیز وجود دارد و یا موارد مشابه دیگر.اغلب گیاهان علفی برای یک هرباریوم با اندازه متوسط معمولا حجیم هستند، بنابراین می توان به چند شاخه ی آنها و یا برگ های گونه اکتفا کرد. در هر صورت باید مراقب قسمت هایی از کیاه که ممکن است در اولین مشاهده متوجه آنها نشویم بود. به عنوان مثال برخی گیاهان دارای انواع مختلفی از برگ ها هستند که نوع آنها بسته به محل قرار گیریشان بر روی شاخه اصلی متفاوت می باشد و ممکن است در نگاه اول متوجه آن نشوید و فقط چند برگ از آن گیاه را بردارید و هنگامی که به خانه رسیدید در دسته بندی آن دچار مشکل شوید چون یکی از خصوصیات مهم گیاه نادیده گرفته شده است.
 
برخی گیاهان دارای گلهایی با عمر کوتاه هستند که به راحتی اجزایشان از هم جدا می شود که در این مورد باید آنها را در اوایل روز جدا کرد و سریعا در پوشه پرس نمود. قبل از قرار دادن نمونه در کیف حمل باید تمام اجسام خارجی نظیر حشرات، تار عنکبوت و ... با دقت زیاد از آنها جدا شوند.
 
ثبت اطلاعات
 
هرباریوم شما می تواند پس از مدتی حاوی مجموعه ای از اطلاعات و نوشته ها شود که می تواند در حقیقت اطلاعات گیاه شناسی یک منطقه جغرافیایی خاص را افزایش دهد. از این رو بهتر است که اطلاعات گوناگون مربوط به گونه هایی که جمع آوری می کنید را بنویسید؛ این نوشته ها نه تنها به فرایند شناسایی نمونه کمک می کند بلکه حتی ممکن است به عنوان پایه ای برای مقایسه و تکمیل اطلاعات گیاه شناسی موجود استفاده شود. برای این منظور می توان از یک دفترچه یادداشت استفاده شود، در غیر این صورت می توان از یک دستگاه ضبط صدای قابل حمل به همراه لوازم مورد نیاز آن استفاده کرد که کار را بسیار راحت تر می سازد. در زیر لیستی از اطلاعات ارزشمندی که شما می توانید در حین کار ثبت کنید و به اطلاعات هرباریوم خود بیافزایید آورده شده است :
 
موقعیت مکانی: دقیق باشید و اگر ممکن است طول و عرض جغرافیایی را یادداشت کنید و یک نقشه شماتیک از محل رسم کنید
 
زیستگاه بومی و بوم شناسی (اکولوژی): مشخصات زمین محل کشت، نوع پوشش گیاهی، همراه بودن با دیگر گونه های گیاهی
 
ظاهر گیاه: در مورد شکل کلی و اندازه گیاه (درخت، درختچه، بوته و ...) توضیح دهید
 
مشخصات شاخه اصلی یا تنه: ارتفاع و قطر؛ رنگ، بافت، ضخامت و سختی؛ وجود خار یا هر نوع برجستگی
 
برگ ها: گیاه همیشه سبز است یا برگ ریزان پاییزی دارد؛ رنگ، بافت، و کلیه جنبه ها نظیر جهت گیری، شیره و صمغ و یا غدد
 
شکوفه دهی و گل ها: از کلیه چیز هایی که ممکن است در هنگام آماده سازی از نظر دور بماند و شناسایی نشود یادداشت بردارید؛ رنگ، غیر یکنواختی گلبرگ ها، یکی بودن پایه اجزای نر و ماده و یا برعکس نیاز آن به گرده افشانی توسط حشرات، رفتار متفاوت در طول روز (باز و بسته شدن)، وجود غدد و صمغ و همچنین پرچم های گیاه
 
میوه ها و دانه ها: اندازه، شکل، رنگ، بافت؛ بو
 
قسمت های زیر خاک: یک نمونه از آن بردارید و یا آن را توصیف کنید (مثلا شکل، اندازه، شکل ریشه اصلی، شکل ریشه های فرعی و ...)
 
عطر گیاه: اگر گیاه بوی خاصی می دهد آن را ثبت کنید به خصوص از قسمت های بریده شده و گل ها
 
شیره گیاه: رنگ، بو و غلظت آن را یادداشت کنید
 
نام: نام(های) محلی گیاه را ثبت کنید
 
موارد استفاده: موارد استفاده را یادداشت کنید و از صحت آنها اطمینان حاصل کنید
 
عکس برداری
 
گرفتن عکس های رنگی از هر گیاه در محیط طبیعی رویش خود می تواند اساسا کیفیت هرباریوم شما را هم از حیث جذابیت و زیبایی و هم از نظر علمی بالا ببرد. همچنین گونه های خشک شده را می توان به صورت کامل در یک یا چند عکس نمایش داد و این موضوع در مواقعی که نمونه حجیم است مانند درخت ها و درختچه ها که به صورت کامل نمی توان آنها را در هرباریوم داشت بسیار کارایی دارد. همچنین زیست گاه گیاه به خوبی می تواند در یک عکس توصیف شود، فقط باید توجه داشت که گیاه مورد نظر از نمونه های دیگر در زیست گاه خود فاصله زیاد نداشته باشد تا عکس از همه گیاهان محل باشد.
 
برای عکاسی از نمونه ها استفاده از یک دوربین دیجیتال با تنظیمات ماکرو برای گرفتن کلوز آپ از گیاهان و جزییات و همچنین تنظیمات معمولی برای گرفتن عکس از محیط و گیاه کامل توصیه می شود. 3 پایه نیز نقشی اساسی در کیفیت عکس ها دارد و از تار شدن آنها و همچنین از نیاز به فلش در نور کم جلو گیری می کند. علت انتخاب دوربین دیجیتال نسبت به دستی (آنالوگ) مزایای آن است که می توان برای نمونه به بالا بودن سرعت کار و دسترسی ساده تر به عکس گرفته شده و همچنین کاهش هزینه های خرید فیلم و ظهور آنها اشاره کرد
 
پس از گرفتن هر عکس، توضیحات مربوطه را به وسیله شماره عکس در دفترچه یادداشت ثبت کنید تا در هنگام طبقه بندی با مشکل رو به رو نشوید. در طول نمونه برداری و عکاسی مهمترین چیزی که شما باید مراقب آن باشید دوربین شما است که باید از صدمات و خیس شدن شدیدا مراقبت شود و دوربین گران ترین وسیله ای است که شما برای این کار به همراه دارید.
 
گونه های محافظت شده
 
همانند حیوانات گونه هایی از گیاهان نیز وجود دارند که بر اساس قانون از آنها محافظت می شود و برداشتن و چیدن آنها کار هوشمندانه ای نیست. در برخی از مناطق نیز، مانند پارک ها، قوانینی وجود دارن که شما را از جمع آوری نمونه منع می کنند؛ به همین دلیل شما باید اطلاعات کاملی را از این گونه های محافظت شده قبل از جستجو برای آنها داشته باشید تا از این امر مطلع باشید. برخی از گونه های نایایب در تمام منطقه محافظت می شوند؛ این وظیفه ی شما است که لیستی را از آنها تهیه کنید و متوجه آنها باشید.
 
شاید توانستید مجوز جمع آوری برخی از این گونه ها را به دست آورید، اما این چیزی است که شما باید از یک نمایندگی قانونی تقاضا کنید. شما همچنین می توانید عکس های رنگی این نمونه ها را جایگزین خود آنها در هرباریوم کنید. به هر حال هوشمندانه است که مقدار زیادی از یک گونه خاص را جمع آوری نکنید، به خصوص اگر از آن گونه در اطاف زیاد نمی بینید. حداقل مقدار مورد نیاز برای طبقه بندی و قرار دادن در مجموعه را جمع آوری کنید. 
 
در خانه: شناسایی و طبقه بندی
 
ایجاد یک هرباریوم از نظر علمی دارای اهمیت ویژه ای است، زیرا شما بوسیله آن باعث افزایش اطلاعات گیاهی منطقه مورد نمونه برداری می شوید. برخی اوقات ممکن است شما یک نمونه جدید از گیاه را کشف کنید (مثلا یک زیرگونه یا یک فرم منطقه ای خاص از گیاه) و این داده ها به اطلاعات گیاهی منطقه افزوده می شود. به هر حال، هر گونه ساخت مجموعه به صورت حرفه ای باید نام علمی دسته بندی شده گیاه را به همراه اطلاعاتی از تاریخ و محل جمع آوری را به ما بدهد. نامی که شما باید به یک گیاه جمع آوری شده بدهید نام علمی است، یعنی یک کلمه لاتین که فقط و اختصاصا به گونه مورد نظر شما تعلق داشته باشد و آن را به سادگی شناسایی کند.
 
کتاب ها
 
کتب مختلفی برای طبقه بندی گیاهان وجود دارد که برخی از آنها بسیار کامل و البته گران قیمت هستند، برخی دیگر هم کتابچه هایی هستند که فقط به گروهی از گیاهان پرداخته اند(مثلا به یک منطقه خاص جغرافیایی و یا به یک زیست بوم خاص اختصاص دارند.)، دسته دیگری نیز وجود دارند که جهت آشنایی خواننده با هر نوع از گیاه نوشته شده اند که معمولا بدون محدودیت هم هستند اما در حقیقت آنها نمی توانند تمام گونه های گیاهی ای که ممکن است در حین سفرتان با آنها برخورد کنید را به شما معرفی کنند. برای پیدا کردن این توانایی که بتوانید تمام گونه هایی را که بر می دارید را طبقه بندی کنید، شما به کتابی احتیاج دارید که تمام گونه های منطقه مورد نظر شما را در خود داشته باشد و تمام آنها را توصیف کرده باشد (و در صورت شانس زیر گونه ها را نیز در خود داشته باشد). این گونه کتاب ها معمولا عکس های سیاه سفید دارند و یا حتی نقاشی، و البته بر روی تمام قسمت های گیاه به صورت جدا گانه تمرکز کرده اند(میوه ها،گل، ریشه و ...) تا بتوانند به کسی که کار طبقه بندی را انجام می دهد کمک کنند. مطمئنا در صورتی که شما قصد انجام این کار را داشته باشید در آینده به خرید و تهیه کتاب هایی که اختیارات بیشتری به شما بدهند و یا عکس هایی رنگی داشته باشند نیز تمایل پیدا خواهید کرد. در مورد منابع اطلاعات نباید ابزارهای الکترونیک را فراموش کرد، از جمله آنها می توان به سایت های اینترنتی و بانک های اطلاعاتی الکترونیک و یا سی دی های مخصوص به این کار نام برد
 
مقایسه گونه ها با اطلاعات موجود در کتب و منابع
 
 در حین این کار از آنجا که شما باید به دقت قسمت های مختلف گیاه از جمله قسمت های کوچک و پیچیده آن مانند گل ها، ویژگی های داخلی گیاه و یا دانه های کوچک را مورد ارزیابی و بررسی قرار بدهید پس به ابزارهای دیگری مثل ذره بین قوی و تیغ و انبرک نیاز پیدا خواهید کرد.
 
به پایان رساندن کار طبقه بندی نمونه ها قبل از پژمرده شدن آنها بسیار مهم است، در واقع در صورتی که شما قصد مقایسه و ارزیابی آن را با نمونه های داخل کتاب را دارید باید نمونه شما تازه باشد، در غیر این صورت کار شما بسیار سخت تر خواهد شد و ممکن است به اشتباه بیافتید.در صورتی که در موقع رسیدن به خانه برخی از گیاهان پژمرده به نظر می رسند، شما می توانید شاخه اصلی و یا ریشه را بوسیله یک لیوان یا بطری در تماس با آب قرار دهید. برخی از مواد اصلی نیز که به تازه شدن گیاه می تواند کمک کند را نیز می توان در آب ریخت که از آنها می توان به یک قطعه آهن زنگ زده، شارکولو یا یک قاشف چای خوری سدیم نیترات. پس از انجام این اقدامات بعد از یک روز گیاه شما به حالت نرمال باز می گردد. اگر برخی از گل ها از روی گیاه افتاده ان و جوانه های گل را روی آن می بینید به وسیله همین اقدام آنها تبدیل به گل باز شده خواهند شد.
 
به هر حال، برخی اوقات شما می بینید که چاره ای جز یاری خواستن از افراد حرفه ای و مطلع برای شناسایی نمونه ندارید در صورتی که شما تمام قسمت های گیاه را به خوبی جمع آوری کرده اید و منابع درستی نیز در اختیار دارید.
 
خشک کردن
 
پس از اینکه شما نام گیاه را یافتید، شما باید به سرعت به مرحله خشک کردن گیاه برسید. به یاد داشته باشید که در یک اتاق خشک و دارای تهویه کار کنید و از جای خفه و مرطوب بپرهیزید زیرا به نمونه شما صدمه وارد می سازد. گل ها و سایر قسمت های گیاه باید طور بسیار خاصی خشک و فشرده شوند و البته فراهم آوردن چنین فشرده سازی ای کار چندان مشکلی نیست و در خانه نیز قابل انجام است و شما باید در حین کار فقط به این نکته توجه داشته باشید که هدف اصلی در طول این پروسه نگاه داشتن گیاهان به صورت فشرده شده در بین کاغذهای روزنامه می باشد تا وقتی که آنها کاملا از آب بافت های اصلی شان تهی شده باشند. همان طور که قبل تر هم اشاره شد قسمت بالا و پایین پرس از دو قطعه ی فیبری یا مقوایی سخت تشکیل شده است. نمونه ها در بین کاغذ ها قرار داده می شوند و سپس توسط دو قطعه چوب فشرده می شوند و این دو قطعه باید توسط یک جسم سنگین به هم فشرده تر شوند، جسم سنگین می تواند قطعه ای آجر یا کتاب های بزرگ باشد و یا هر چیز دیگر.
 
گیاهان باید حتما در زیر فشار کافی قرار داده شوند، در غیر این صورت نیاز به زمان بیشتری خواهد بود که در طول این زمان ممکن است به علت و جود رطوبت و آلودگی به نمونه ها آسیب وارد شود. هر نمونه ای که فشرده می شود باید به داده های مربوط به خود نیز وصل باشد که برای این منظور می توان از برچسب های کاغذی و یا کاغذ و نخ استفاده کرد. از آنجا که جریان هوا نقش مهمی در خشک کردن نمونه ها در زمان کوتاه دارد، بنا بر این بهتر است که از مقوای موج دار برای قرار دادن بین نمونه ها استفاده کنید تا مقداری هوا نفوذ کند و آنها را سریع تر خشک کند. ورق های آلومینیومی موج دار حتی بهتر از مقوا عمل می کنند. قسمت های حجیم می توانند در تماس مستقیم با مواد موج دار قرار گیرند. در صورتی که چنین مقوایی در دسترس ندارید اندازه قسمت مورد فشار را تا حد امکان کوچک نگهدارید. برخی پیشنهاد می کنند که به جای روزنامه از کاغذ های جاذب آب و دستمال کاغذی نیز می توان استفاده کرد، به این صورت که در قسمت زیرین در حدود سه لایه کاغذ جاذب را قرار می دهید و سپس بر روی آن یک لایه دستمال کاغذی می گذارید و این جایی است که نمونه بر روی آن قرار می گیرد و مجددا یک لایه دستمال کاغذی دیگر و سه لایه کاغذ دیگر روی آن قرار می دهید؛ شما می توانید تا چندین لایه برای یک پرس به همین صورت پیش روید و همگی آنها به خوبی خشک خواهند شد. در هر حال شما باید از داشتن مقدار کافی کاغذ در خانه مطمئن باشید، زیرا نه تنها برای خشک کردن به آنها نیاز دارید بلکه به مقدار زیادی از آنها در طی سفر خود برای جمع آوری گیاهان احتیاج خواهید داشت، پس طبیعتا مقدار آنها زیاد خواهد بود و در صورتی که بخواهید این مقدار را بخرید به صرفه نیست پس روزنامه بهترین انتخاب از این جهت خواهد بود زیرا کاملا در دسترس است.
 
برای بهینه سازی در عمر خشک کردن نمونه ها، شما ممکن است به یک پرس پیشرفته تر نیاز داشته باشید. این پرس می تواند به وسیله دو تخته چوبی و چهار پیچ و مهره که هر کدام در یک گوشه قرار دارد ساخته می شود که نقش پیچ ها افزایش فشار و نزدیک کردن دو تخته چوب به هم است. این وسیله را می توانید خود در خانه بسازید و یا به یک نجاری سفارش دهید.
 
پرس باید در نزدیکی یک منبع حرارتی مناسب باشد. حرارت باید متعادل باشد و در صورتی که منبع شعله است نمونه ها را در فاصله ای مناسب با آن قرار دهید و البته حرارت نباید آنقدر زیاد باشد.
 
تعویض کاغذ ها نیز مرحله ای بسیار مهم است که نباید نسبت به آن کم توجهی کرد، البته این عمل در صورتی که نمونه ها بسیار زیاد باشند بسیار خسته کننده خواهد بود! در سه یا چهار روز اول تعویض کاغذها باید روزانه صورت گیرد، پس از آن شما می توانید مدت زمان هر تعویض را بیشتر کنید. اگر شما کاغذ ها را تعویض نکنید مدت زمان بیشتری برای از دست رفتن آب گیاهان نیاز خواهد بود که اگر کاغذ ها خیس باشند پس از چند روز می تواند به نمونه ها صدمه بزند. هنگام تعویض کاغذ باید سعی کنید که نمونه ها دست نخورده باقی بماند، گذشته از آن برچسب ها را نیز نباید با هم قاطی کنید! زمان مورد نیاز برای خشک کردن در بازه ای از دو تا چهار روز و یا حتی بیشتر می باشد. در یک نمونه ممکن است قسمت هایی از گیاه سریع تر خشک شوند در حالی که سایر قسمت ها هنوز باید زیر پرس باشند، در این مواقع فقط باید توجه داشته باشید که چیزی را جابهجا و یا گم نکنید! هنگامی که یک نمونه به طور کامل خشک و سفت شد وقت آن رسیده که آن را در هرباریوم قرار دهید.
 
رسیدگی به گیاهان جهت قرار گیری در هرباریوم
 
یکی از سخت ترین مراحل کار منظم کردن و قرار دادن صحیح گونه ها در هرباریوم است. نظم دادن باید با دقت انجام شود، زیرا وقتی که شما نمونه ها را فشرده می سازید و زیر پرس قرار می دید آنها شکل و نمایی پیدا می کنند که پس از خشک شدن ثابت می ماند و باید شکلی قابل شناسایی از نمونه در هرباریوم باشد. به دلیل محدودیت اندازه و ضخامت ما باید شاخه های جانبی گیاه و یا حتی برخی از برگ ها و گل ها را نیز کم کنیم و یا با دقت آنها را به قطعه هایی تقسیم کنیم، و همیشه این هدف را داشته باشیم که نمونه بهتری را جهت پرس داشته باشیم. این کار ظریف را باید با کمک تیغ و انبرک ها انجام بدید و سعی کنید که آنها را در بهترین و طبیعی ترین حالت خودشان قرار بدهید به طوری که کلیه خصوصیات ظاهریشان نیز نمایان باشد. در طول این پروسه باید همواره مواظب این باشید که به گیاه و قسمت های آن به خصوص قسمت هایی که در طبقه بندی نقش مهمی دارند صدمه نزنید. قسمت های آزاد که امکان جدا شدن را دارند باید درون پاکتی قرار گیرند و به همان کاغذی که نمونه روی آن قرار داده می شود بچسبانید. در هر نمونه باید هر دو طرف برگ ها مشخص باشد، در صورتی که فقط یک برگ از گیاه دارید باید آن را به دو قسمت تقسیم کنید تا سمت دیگر برگ نیز قابل رؤیت باشد. در صورتی که چندین گل دارید نیز می توانید آنها را طوری مرتب کنید که پشت گل ها نیز نمایان باشد. بسته به اندازه پوشه های هرباریوم شما، شما می توانید نمونه هایی با اندازه های مختلف را خشک کنید؛ در هر صورت مشخص است که مجبور هستید در مورد نمونه های بزرگ برخی از قسمت ها را خم کنید و یا ببرید. در هنگام خم کردن شاخه اصلی سعی کنید که یک زاویه حاده بسازید و البته منظره کلی نیز خیلی غیر طبیعی نشود.
 
در هنگام منظم کردن گونه های بر روی لایه های کاغذ، می توانید چندین گونه را روی یک قطعه کاغذ قرار دهید، فقط توجه داشته باشید که دو گیاه را روی هم قرار ندهید (در کل پیشنهاد نمی شود). بهتر است که برای این کار گونه هایی با ضخامت یکسان را در نظر بگیرید تا فشار به صورت متوازن در کاغذ توزیع شود. اگر ترجیحا قسمت های ضخیم باید در پرس قرار داده شوند، سعی کنید ضخامتی یکسان را در آن لایه کاغذ ایجاد کنید (به وسیله قرار دادن چند لایه کاغذ در اطراف قسمت ضخیم ضخامت سایر قسمت ها را نیز بالا ببرید)(و یا قسمت های با ضخامت کمتر را با کاغذ اضافی به ارتفاع یکسان با قسمت های ضخیم برسانید)
 
مراقبت های خاص
 
برخی از گیاهان نیاز به مراقبت های خاصی دارند تا یک نتیجه خوب و ماندگار بعد از خشک کردن به ما بدهند. کاکتوس و گیاهان آبدار باید درصد بالای آب خود را قبل از فرایند خشک کردن از دست بدهند. برای این کار باید آن ها را زیر چندین لایه ورق جاذب رطوبت قرار دهیم و روی آن اتوی داغ را به سرعت عبور دهیم. باید این کار را چندین بار تکرار کنیم و هر بار کاغذ را عوض کنیم. قبل از اتو کردن، می توانیم کاکتوس را به وسیله فرو بردن آن به مدت نیم دقیقه در آب جوش نرم تر و منعطف تر کنیم، و البته باید مراقب این باشیم که گل ها در تماس با آب قرار نگیرند. به جای آب جوش می توانید از استیک اسید رقیق و یا الکل قوی (به مدت 20 دقیقه) یا فرمالین (1.5 قسمت فرمالین در 1 قسمت آب) استفاده کنید. از آنجا که کاکتوس ها گیاهانی پر آب و حجیم با برگ هایی گوشتی هستند، بهتر است که فقط قسمت هایی از آن ها را برای خشک کردن در نظر بگیریم.
 
برخی از گیاهان پیاز دارند که باید نکاتی قبل ازخشک کردن آنها رعایت شود. به مانند کاکتوس برای نرم کردن قسمت ها، آنها را چند دقیقه در آب جوش قرار دهید. به یاد داشته باشید که فقط ریشه را باید در آب جوش قرار دهید!
 
بسیاری از گیاهان دارای قسمت های حجیم هستند که فقط خشک کردن مقطع طولی آنها ممکن است (از محل شاخه و یا محل شکوفه ها و گل ها)، پس نیاز به حذف بیشتر قسمت های داخلی آن و مغز ساقه ها را خواهید داشت و باید فقط قسمت های خارجی را دست نخورده باقی گذارید.
 
گیاهانی که برگ های سوزنی و میوه مخروطی دارن و همچنین گیاهان همیشه سبز معمولا در هنگام خشک کردن برگ هایشان را از دست می دهند؛ برای جلوگیری از آن استفاده از کاغذ گرم توصیه می شود، و چند بار عبور اتوی داغ. همچنین اگر نم.نه را اول در آب جوش قرار بدهید می تواند به شما کمک کند و پس از آن باید سریعا آنها را خشک کنید. قبل از پروسه خشک کردن شاخه های کوچک و برگ ها کوچک می توانند به وسیله چسب استاندارد رقیق مثل ویناویل (چسبی که برای پلاستیک، چوب، مقوا، چرم و ...) پهن شوند.
 
بسیاری از گل ها در هنگام فرایند خشک سازی رنگشان تغییر می کند که به طور معمول مشکل جدی چندانی برای هرباریوم شما ایجاد نخواهد کرد، اما برخی از گل ها تغییرات شدیدی نشان خواهند داد مانند نمایان کردن رنگ هایی نظیر بنفش، آبی و قرمز در گلبرگ ها. برای جلوگیری از این مشکل باید فرایند خشک سازی تا حد ممکن سریع باشد که به وسیله تعویض سریع تر کاغذ ها این امر حاصل می شود. روش دیگری که وجود دارد قرار دادن نمونه هایی که می خواهید خشک کنید در مجاورت کاغذ های سالیسیلیک اسید است (کاغذ هایی که در محلول سالیسیلیک اسید 1 درصد خیس شده اند)؛روش دیگر آغشته کردن گل ها به پترول (گازولین در آمریکا و بنزین در ایران)، و سپس خشک کردن آنها به وسیله جریان هوا و در آخر پروسه خشک کردن مانند سایر گیاهان بر روی آنها انجام خواهد شد.
 
برخی از گیاهان گل هایی گوشتی دارند(مانند برخی ارکیده ها، سوسن ها و نیلوفر ها ..) که ابتدا باید به وسیله گلوله های پنبه ای پر شوند و بعد خشک شوند. هر موقع که کاغذ ها را تعویض می کنید، پنبه ها را نیز باید تعویض کنید. قسمت های مختلف می توانند جداگانه خشک شوند و پس از آن ها گل ها خشک شوند و سپس همه آنها را به کمک صمغ عربی در کنار هم قرار دهید.
 
سوار کردن گونه ها بر روی کاغذ
 
هنگامی که نمونه ها خشک شدند، آنها بر روی یک ورقه کاغذ سوار خواهند شد. در حین انجام این عمل باید تمام اطلاعات مربوطه و همین طور خود گیاه را به واضح ترین شکل ممکن نمایش دهید و نمونه پس از قرار داده شدن بر روی یک کاغذ محکم با دقت محافظت می شود
 
مرتب ساختن
 
مرتب بودن نمونه ها و همین طور منظم چیده شدن آنها بر روی کاغذ بسیار مهم است زیرا این گونه شما می توانید خیلی سریع خصوصیات اصلی یک گونه خاص را ببینید، و این یکی از خصوصیات مهم هرباریوم علمی است؛ پس نمونه ها را فقط از لحاظ زیبایی شناسی نچینید. به همین دلیل نمونه های خشک شده ای که خصوصیات ظاهریشان به خوبی نمایان است دوباره مرتب خواهند شد، توجه داشته باشید که یک نمونه خشک شده در صورت عدم مراقبت می تواند به راحتی بشکند (توصیه می شود آنها را قبل از خشک کردن بر روی کاغذ مرتب کنید تا دیگر به مرتب کردن بعد از خشک شدن نیازی نباشد). بهترین وضعیت قرار دادن نمونه ها بر روی کاغذ تنظیم آنها بر اساس لبه سمت راست کاغذ (و در صورت نیاز به فضای بیشتر مؤرب قرار دادن آنها) و قرار دادن سنگین ترین قسمت ها و نمونه ها نزدیک به لبه پایینی کاغذ است. نمونه های بزرگ را می توان تا زد و این به شرطی است که با این کار جلوی بریدن شاخه اصلی به چند قسمت را بگیرد. بهتر است که در لبه های کاغذ ها مقداری فضای خالی به عنوان حاشیه در نظر بگیرید؛ شما همچنین می توانید نمونه ها را (همراه با برچسب ها و پاکت های مربوط برای اجزای کوچک) با یک شکل منظم در هر صفحه قرار دهید، و یا به صورت متناوب و بدون شکلی خاص در صفحات مختلف بچینید که در حالت دوم باعث می شود وزن به صورت متناسب در همه جای هر گروه از کاغذ ها پخش شود.
 
کاغذ
 
بهترین پایه دائمی کاغذ سفید و یا کرم خوب است که از خمیر شیمیایی چوب باشد. اندازه آن می تواند بین 42 در 26 سانتی متر تا 45 در 30 سانتی متر باشد و یا حتی بیشتر در صورتی که نمونه شما حجیم است. در هر صورت این به عهده فرد جمع آوری کننده است که اندازه کاغذ مورد نیازش را تشخیص دهد، که به اندازه جعبه و یا کابینت های محل قرار دادن نمونه ها نیز بستگی دارد. قسمت های خیلی ظریف و یا قسمت های شکننده مثل گلبرگ ها می توانند به وسیله کاغذ نیمه شفاف محافظت شوند.
 
پاکت های کوچک
 
پاکت های کوچک می توانند قسمت های مختلفی را در بر گیرند، نظیر دانه ها و یا گیاهان خیلی کوچک؛ هنگامی که این پاکت ها تا می شوند و به برگه می چسبند باید این امکان وجود داشته باشد که آنها را بتوان کامل باز کرد و بدون نیاز به گیره بست؛ و همچنین باید محتوایشان را کاملا حفظ کنند.
 
سوار کردن
 
روش های مختلفی برای سوار کردن نمونه ها بر روی کاغذها وجود دارد:
 
> نوار پیچی: این روش این امکان را به شما می دهد تا نمونه را هر زمان که نیاز دارید بر داربد و مورد بررسی قرار دهید، و البته نمونه بر روی کاغذ چند درجه می تواند از محل بست بچرخد که ممکن است مشکل ساز شود. نمونه می تواند با نخ پنبه ای و یا کتان بست زده شود به صورتی که گره نخ در پشت صفحه خواهد بود. معمولا از این روش برای محل هایی که ظریف نیستند و مقاومت خوبی دارند استفاده می شود.
 
> چسب زدن: اگر می خواهید از این روش برای سوار کردن نمونه های خود بر روی کاغذ استفاده کنید، از مواد چسبنده ای با پایه آبی که برای کار چوب استفاده می شوند و یا چسب سفید نشاسته ای یا چسب لاتکس استفاده کنید، که باید در استفاده از آنها سریع باشید و مقدار زیاد نیز استفاده نکنید. برای چسب زدن می توانید از قلم مو و یا گوش پاک کن استفاده کنید (به خصوص اگر نمونه کوچک است) در غیر این صورت نمونه را می توانید در تماس با چسب در یک بشقاب پر از چسب قرار دهید و سپس آن را روی کاغذ بگذارید. در هنگام انجام این کار همیشه مراقب این باشید که قطعه ای از نمونه جدا نشود ویا نمونه را خرد نکنید. مواد چسب زده شده باید به مدت 8 ساعت زیر فشار باشند و هر برگ باید با کاغذ مومی و کاغذ خشک کن پوشیده شود. در مورد گیاهان آبزی فقط از چسب لتکس استفاده کنید زیرا این نوع گیاهان آب را از مدل های دیگر چسب جذب می کنند.
 
> بست های سنجاقی: برخی از هرباریوم ها نمونه های خود را به کمک نوار چسب و سنجاق بر روی کاغذ فیکس می کنند. نوار بر روی ساقه اصلی قرار می گیرد، سنجاق کاغذ پایه، ساقه و نوار را به هم متصل می کند و از زیر نمونه رد می شود.این روش سوار کردن نمونه باعث می شود که نمونه آزادی حرکت بیشتری داشته باشد و ارزیابی آن راحت تر باشد.
 
> بدون اتصال: در برخی از مجموعه ها نمونه ها آزادانه بر روی ورقه های جداگانه ای قرار داده می شوند و به آنها هیچ گونه چسب یا نخی زده نمی شود، در این حالت باید در هنگام حمل نمونه ها و جای دادن آنها در قفسه ها مراقب بود که حرکت نکنند و آسیب نبینند. 
 
برچسب ها
 
هر گونه باید یک برچسب شامل اطلاعاتی در مورد نام مخصوص طبقه بندی (حداقل اسم خانواده، جنس و گونه) و اطلاعاتی در مورد تاریخ و محل جمع آوری بر روی صفحه خود داشته باشد. در صورت تمایل می توانید اطلاعاتی نظیر نکات بوم شناختی محل یافت را هم اضافه کنید. نام جمع آوری کننده و افرادی که شناسایی را انجام داده اند نیز می تواند اضافه شود. در هر صورت می توانید برای اینکه بفهمید که چه چیزهایی را باید قرار دهید می توانید به قسمت "ثبت اطلاعات" بازگردید. توصیه می شود برای نوشتن اطلاعات از جوهر ضد آب و دائمی (مشکی یا آبی) استفاده کنید در غیر این صورت از مداد می توانید استفاده کنید. 
 
نظم دادن به هرباریوم
 
نمونه های سوار شده در دسته هایی قرار می گیرند که این دسته ها می توانند به کمک نخ یا نوار به هم محکم شوند، بهتر است دو عدد مقوای مقاوم هم در بالا و پایین هر دسته قرار گیرد تا به یک قوام یکنواخت برسد. هر دسته باید برچسب خاص خود را داشته باشد تا با یک نگاه مشخصات و محتوای آن شناسایی شود. برچسب باید به راحتی خوانده شود پس آن را در خارج از دسته و در دید قرار می دهند. بسته به تعداد گیاهان دسته و معیار های دسته بندی گیاهان هر دسته، شما مشخصات جغرافیایی مبدا گیاهان دسته و یا سطح های طبقه بندی (نام خانواده یا جنس یا ...) یا هر چیزی که دسته شما را شناسایی و مشخص کند را روی آن می نویسید.
 
هرباریوم شما باید از نظم خاصی که یک طبقه بندی منطقی و علمی به آن می دهد، تبعیت کند. دوباره، شما باید به کتب مراجعه کنید تا بفهمید که گونه ها و خانواده ها و ... در حال حاضر چگونه طبقه بندی می شوند، سپس شما می توانید به کمک این اطلاعات گونه های خود را به نحوی دسته بندی کنید که نمایانگر یک طبقه بندی سیستماتیک و با قاعده باشد. توجه داشته باشید که در حال حاضر چندین مدل دسته بندی سیستماتیک وجود دارد که این بر عهده شما است که به روز ترین مدل آن (و یا شاید ساده ترین مدل آن) را انتخاب کنید؛ شما می توانید برای دستیابی به اطلاعات بیشتر در این مقوله با فردی با تجربه مشاوره داشته باشید. شما همچنین می توانید بر اساس ترتیب الفبایی نام خانواده و یا حتی اسم جنس گونه ها طبقه بندی خود را انجام دهید، و یا بر اساس موقعیت جغرافیایی طبقه بندی را انجام دهید.
منبع:agrobiology.blogfa.com

نوشته شده در سه شنبه شانزدهم تیر 1394 ساعت 02:56:20 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه گیاه شناسی


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید