پرورش بلدرچین part 1
پرورش بلدرچین part 1
پرورش بلدرچین part 1
افزایش جمعیت جهان نیاز بشر به مواد پروتئینی را روز به روز افزایش می دهد و همین مسئله سبب شده است که بسیاری از حیوانات که گوشت آنها قابل مصرف برای  انسان می باشد به صورت اهلی در آمده و با پرورش صنعتی آنها بخشی از احتیاجات پروتئینی انسانها بر طرف می شود .
در کشور های مختلف جهان سالهاست که پرورش بلدرچین به صورت یکی از شاخه های صنعت پرورش طیور تجلی پیدا کرده و فارم های بزرگی در بسیاری از کشورها برای این منظور به وجود آمده است.        در کشور ما نیز از دیر باز پرورش بلدرچین شروع شده و در تهران ویزد و برخی از استان های دیگر    فارم های پرورش بلدرچین سالهاست که به امر تولید گوشت و تخم بلدرچین پرداخته اند.
این پرنده به دلیل کوچک بودن جثه  پرورش چندصد قطعه از  آن در یک فضای کوچک امکان پذیر و عملی می باشد.به همین دلیل نیازی به سرمایه گذاری کلان در ایجاد تاسیسات و تامین وسایل و تجهیزات  پرورش به نسبت سایر طیور پرورشی همانند مرغ نمی باشد.همچنین در جوامع روستایی می توان با پرورش تجاری این پرنده علاوه بر تامین پروتئین مورد نیاز خانواده های روستایی به افزایش درآمد و بهبود شرایط  اقتصادی انها کمک کرد.
تاریخچه پرورش بلدرچین
تقـریبا می توان گفت , اهلی کردن بلدرچین ها در حدود قرن 11 و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چین و کره نیز ادامه یافت که در ابتدا به صورت پرندگان زینتی و آواز خوان نگهداری می شدند.از اوایل قرن    20   نگهداری و پرورش بلدرچین از اهمیت خاصی برخوردار گشت . در مرحله نخست هدف از پرورش , تولید تخم بود که بعد ها به عنوان یک منبع تولید گوشت مطرح گردید.
در ژاپن از سال  1910 به گزینی این پرنده جهت تولید تخم آغاز و پس از مدتی جایگاه   ویژه ایی یافت.  اولین پیشرفت صنعت بلدرچین در سال 1930 روی داد که با شروع جنگ جهانی دوم  رکود 10 ساله بر این صنعت نوپا سایه افکند.در 20 سال گذشته سرمایه گذاری بسیار در کشورهای مختلف همانند ایران صورت گرفته است .صنعت پرورش بلدرچین در ایران در حدود 15 سال پیش آغاز گشته است. امروزه بیشترین تولید بلدرچین در ایران در استان یزد می باشد.
نژاد های بلدرچین
امروزه نژاد های مختلف و سویه های بسیاری در جهان وجود دارند .که در اینجا ما تنها به چند نژاد مهم  می پردازیم :
 
انواع بلدرچین های ژاپنی:
 
1) Pharach (وحشی):
این پرنده رنگهای پرمخلوطی دارد .همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف که تفوق رنگ قهوه ایی را دارا می باشد . در بلدرچین نر صورت وگلو قهوه ایی و گلو وقسمت بالا سینه   دارچینی رنگ می باشد.در ماده صورت و گلو قسمت بالای سینه   دارچینی روشن با رنگ سیاه است در حالی که قسمت پایینی سینه خرمایی رنگ می باشد. پرهای بلدرچین مخلوطی از رنگهای سیاه قهوه ای و حالتهای سایه دار آنهاست . قسمت های بالایی و سینه بلدرچین های نر خالدار و قسمت های پایینی سینه قهوایی است و علامتهای مشکی دارد  در حالیکه  قسمتهای پایینی خرمایی است.
واریته هایی که بر اساس و الگوی پرها طبقه بندی شده اند زیاد هستند.
 
British  Range (2:
نوعی بلدرچین با پرهای سیاه رنگ است که در آن جنس نر و ماده به طور مشابه پیگمان دار شده اند.
 
3)  English White  :
نوعی بلدرچین با پرهای سفید وقسمت های سیاه  است.
 
4) Manchurian Golden :
بلدرچین هایی به رنگ طلایی یا رنگ گندمی است.
 
5)  Tuxedo :
این بلدرچین از نوع بلدرچین دو رنگ می باشد . سطح شکم و گردن و صورت سفید و بقیه قسمتها سیاه نظیر Parach  است.
  
نژاد های بلدرچین آمریکایی:
در امریکا بر روی نژادی از بلدرچین که به نام  Bob White مشهور است کار می شود که از نظر بزرگی چثه از همتای ژاپنی خویش بزرگتر بوده ولی گوشت آن به لذیذی نوع ژاپنی نیست.
 
مدیریت پرورش:
 
دما:
بلدرچین به عنوان یک جانور خونگرم توانایی حفظ وکنترل دمای بدن خود را در یک محدوده معین  دارا است, از این رو این پرنده نیز مانند سایر جانداران دیگر درجه حرارت نرمالی را که خاص خود اوست و در سنین مختلف متغیراست داراست که محدوده دمایی 21 تا 38 درجه سانتیگراد است و با توجه به جدول دمایی پرنده متغیر می شود.به این محدوده دمایی , درجه حرارت آسایش بلدرچین می گویند که البته چندان هم دقیق نیست.
 
دما( درجه سانتی گراد)
 
 رطوبت :
در یک سالن پرورش بلدرچین رطوبت بسیار حائز اهمیت می باشد که این امر به دلیل پر جنب و جوش بودن پرنده است و رابطه ایی واضح با دمای هوا و شرایط خود پرنده دارد, به این ترتیب که کمبود رطوبت باعث سختی تنفس در پرنده می شود و همچنین باعث افزایش گرد و غبار و مشکلاتی همچون ضعف پرها و کند شدن فرآیند پردرآوری در جوجه بلدرچین ها می شود.و اگر رطوبت از حد خود بالاتر رود می تواند باعث بیماری های میکروبی و انگلی شود.
مقدار درصد استانداردی که برای هوای سالن بلدرچین بایستی در نظر گرفت در حدود 60% تا 70 % است و برای بستر نیز رطوبت %10 تا 30 % است .
  نور:
نور یکی از فاکتور های مهم در پرورش بلدرچین است روشنایی برای سالن های پرورش می تواند به دو صورت  :
1)طبیعی : که توسط نور خورشید که از راه پنجره ها وارد سالن می شود و یا به صورت  2) مصنوعی : که توسط لامپ ها نوردهی می شود تامین  می گردد .رنگ نور نیز بایستی سفید باشد.
در سیستم بستر ارتفاع لامپها از سطح بستر بایستی 1.7 تا 2 متر باشد و فاصله میان آنها در حدود 2.25 تا
2.5متر باشد و و فاصله لامپها تا دیوار 1.25 متر است. اما در سیستم قفس لامپها باید حدود 0.6 متر با قفس
فاصله داشته باشد.
      جدول نوردهی برای گله بلدرچین مادر و تخمگذار     جدول نوردهی برای گله های بلدرچین گوشتی
             

طول روشنایی (ساعت)

شدت نور (لوکس)

سن(هفته)

24

60

1

24

70

2

24

10

3

24

10

4

17

10

5

14

10

6

طول روشنایی(ساعت)

شدت نور (لوکس)

سن (هفته)

24

70

1

12

60

2

12

60

3

24

10

4

24

10

5

14

10

6

16

10

7

18

10

هفته  8 به بعد

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                     
 
 
 پرورش در سیستم قفس:
اگر چه در این سیستم به هزینه ثابت بیشتری نسبت به سیستم بستر  نیاز داریم اما می توان تعداد پرنده  بیشتری را در واحد سطح پرورش داد .همچنین مشکلاتی که در سیستم بستر وجود دارد همچون بستر خیس  و .... وجود ندارد .
تجربه نشان داده است که بلدرچین های تخم گذار در اجتماعات 20 تا 30 قطعه ایی به بالا محصولات بهتر و بیشتری تولید می کنند . و همچنین برای کنترل بهتر بیماری ها و حذف سریع تر پرنده های معیوب اجتماع های بیشتر از 30 بلدرچین مفید نمی باشد .از این رو از باکس هایی استفاده می شود که بیشتر از 30 قطعه با هم در ارتباط نباشند. هرگز نباید از اجتماعات بیشتر از 50 قطعه  در یک قفس نگهداری کرد.
بهترین ابعاد برای  تعداد  25قطعه قفسهایی  در اندازه حدودا 60*60 سانتی متر و ارتفاع مناسب 25 تا 30 سانتی متر می باشد.
انواع قفس ها:
 منبری (کالیفرنیایی) :
در این مدل کود در کف سالن ریخته شده و یا درون گودالی که در کف در نظر گرفته شده ریخته می شود و توسط یک تیغه به بیرون سالن هدایت می شود .این گونه قفسها برای پرورش بلدرچین در واحد های صنعتی و نیمه صنعتی توصیه نمی شود.
 
طبقه ایی ( باطری ) :
کود درون سینی یا نوار نقاله زیر هر طبقه ریخته می شود و به طور اتوماتیک و یا دستی تخله می شود . این نوع قفس ها مناسب ترین حالت برای پرورش بلدرچین  می باشد.
 سیکل پرورش در قفس:
در سیستم قفس در 10 تا 15 روز ابتدای زندگی  , بلدرچین ها همانند سیستم بستر پرورش داده می شوند .به این صورت که در درون سبد های مخصوصی نگهداری می شوند  ,هر چند که اگر این مدت بیشتر شود جوجه ها آمادگی بیشتری برای مرحله  بعدی خواهند داشت.   پس ازآن که جوجه ها دیگر از لابه لای  میله های قفس  خارج نمی شوند به قفس منتقل می شوند .
فضای مورد نیاز برای پرورش در قفس برای هر پرنده 1 تا 15 روزه در حدود 50 تا 60 سانتی متر مربع , 15 تا 30 روزه 100 تا 130 سانتی متر مربع  و از آن به بعد 170 تا 200 سانتی متر مربع در نظر گرفته می شود . بایستی توجه داشت که پس از بلوغ جنسی پرنده های نر و ماده  با هم در یک قفس پرورش داده نشوند , چرا که انرژی پرنده ها به دلیل مسائل جنسی تحلیل رفته و از میزان رشد آنها کاسته می شود.
 
پرورش در سیستم بستر :
فضای مورد نیاز در این سیستم برای هر بلدرچین با توجه به فصل پرورش و همچنین نژاد پرنده متفاوت است اما به طور کلی در اوایل دوره پرورش 160 پرنده به ازای هر متر مربع در نظر می گیریم اما پس از آن, این فضا را برای هر پرنده افزایش می دهیم تا به 60-50  پرنده در هر متر مربع برسد.
در این سیستم جوجه ها را تا 10  روزگی در سبد هایی ویژه تگهداری می کنند که می توان در هر سبد 170 تا 200 قطعه جوجه بلدرچین نگهداری کرد.نگهداری بلدرچین ها در این ده روز ایتدایی در سیستم قفس و بستر مشابه هم می باشد . در این مرحله برای گرم کردن می توان از هر وسیله گرمایشی همانند هیتر , مادر مصنوعی یا لامپها ی مادون قرمز استفاده کرد . پس از این مرحله (10 روز ابتدایی) بلدرچین ها را به سالن پرورش برده و در سیستم بستر و یا قفس نگهداری می کنند.
 
 

 


نوشته شده در 05/10/1392 پنجشنبه ساعت 11:29:04 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه طیور


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید
روش فعالیت در انجمن کشاورزی


مشاوره خصوصی

بهشت

طراحی سازه های کشاورزی بر مبنای مکانیزم شاز که در کره ماه برای اولین بار انجام پذیرفته می تواند پرشی بسوی کشاورزی و تولید خاک مرغوب از بهشت برین باشد.

 


شرکت بساک