فن پیج فیس بوک بساک

چرا از سیستم های جدید آبیاری استفاده کنیم؟
چرا از سیستم های جدید آبیاری استفاده کنیم؟

چرا از سیستم های جدید آبیاری استفاده کنیم؟

کشور های پیشرفته ای همانند آمریکا از اختراع سیستم های آبیاری نوین هدفی جز کاهش نیروی انسانی نداشتند به همین دلیل سیستم هایی را اختراع کردند که در کنار استفاده ی کمینه از آب و با به کارگیری کمترین نیروی انسانی به موثرترین گونه ی ممکن آبیاری را انجام دهد. در کشورهای در حال توسعه و توسعه نیافته اهمیت این سیستم ها ناشی از کم شدن منابع آب و مشکلات بی آبی است. بنابراین دولت ها باید با برنامه ریزی دقیق جهت آموزش کشاورزان به معرفی این سیستم ها پرداخته تا هر چه سریعتر از هدر رفت آب جلوگیری شود. هدر رفت آب مورد استفاده در کشاورزی مبحثی نیست که به راحتی از آن صرف نظر شود. بازده آبیاری 33% است و این به معنای این است که کشاورز برای 100% آب دریافتی هزینه می دهد اما تنها از 33% آن استفاده می کند. به عبارت دیگر، 67% آب دریافتی از راه نفوذ در جوی های خاکی که آب را انتقال می دهند و همینطور از راه تبخیر نه تنها هدر می رود، بلکه از دسترس کشاورز خارج می شود. چرا که آب نفوذی حتی اگر مثمر ثمر باشد از آنجا که در حین انتقال وارد زمین کشاورز نمی شود و از طرفی آب تبخیر شده به سمت جو صعود می کند عملا از دسترس کشاورز خارج می شود. برای نمونه برای یک درخت پسته در یک فصل رشد (یک سال) به میزانی حدود 4 تا 5 هزار لیتر آب نیاز است(مطابق با گفته ی انجمن پسته). با فرض اینکه به همین میزان آب به همین درخت با روش های سنتی آبیاری شود میزانی حدود 2.67 تا 3.35 هزار لیتر آن از راه نفوذ در جویچه و تبخیر سطحی هدر می رود. حال با فرض اینکه یک مزرعه ی یک هکتاری درخت پسته به صورت 6*2 کشت شده باشد، حدود 833 درخت در این زمین وجود دارد بنابراین در اثر آبیاری سنتی حجمی حدود 2.24-2.80 میلیون لیتر آب از دسترس کشاورز خارج می شود. حال می توان این حجم را یا ذخیره کرد یا  زمان کمتر یا در واقع حجم کمتری را از مالکین چاه درخواست کرد که اگر کشاورز حجم آبیاری زمین خود را کاهش دهد هم به صرفه جویی در هزینه ها  و  سود دهی بیشتر منجر می شود هم اینکه از طریق برداشت کمتر آب از چاه ها در استفاده از منابع آب صرفه جویی شده و این منجر به ماندن آب برای کشت در سال های آینده هم می شود. مطابق با گفته ی پایگاه وزارت نیرو، از منابع آب زیرزمینی کشور حدود 80 میلیارد متر مکعب برداشت صورت می گیرد. از آنجا که 90% آب مورد استفاده ی کشاورزی است بنابراین حدود 72 میلیارد متر مکعب آب صرف آبیاری مزارع و باغ ها می شود. استفاده از سیستم های نوین آبیاری می تواند بخشی از آبی که در معرض هدر رفت قرار دارد یعنی بخشی از 48 میلیارد متر مکعب را  که در سیستم آبیاری سنتی هدر می رود، از هدر رفت نجات داده و برای نسل آینده به جای بگذارد. برای نمونه سیستم های آبیاری قطره ای 85%  این آب (40 میلیارد متر مکعب) و سیستم لوله های دریچه دار 55% آن (حدود 26 میلیارد متر مکعب) را با فرض اینکه فقط از آن سیستم در کل کشور استفاده شوند، نگاه داشته و مانع تبخیر شدن یا نفوذ آن در سال شده و می توان از ان به گونه ای موثرتر استفاده کرد. بنابراین استفاده از سیستم های آبیاری نوین هم به نفع کشاورز بوده و هم میزان آب بیشتری را برای نسل بعد به جای خواهد گذاشت. البته باید در به کارگیری این نوع سیستم های آبیاری باید مسایل مختلفی از جمله توانایی کشاورز در خرید و نگه داری از سیستم ها را در نظر گرفت و سیستم مناسب را انتخاب کرد که این مساله از حوصله ی این بحث به دور است.
منبع:ab90bahonar.blogfa.com/post/2

نوشته شده در 03/09/1394 سه شنبه ساعت 23:04:57 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه آبیاری


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید