گوسفند داری
گوسفند داری

گوسفند داری

 از مهمترین عواملی که پیشرفت در هر فعالیت تولیدی و اقتصادی را تضمین می کند، تلفیق دانسته های علمی با امکانات عملی است و این امر به ویژه در برخی از رشته های تولیدی مانند فعالیت های دامپروری و بخصوص گوسفند داری، حائز اهمیت است.
 یاد آوری این نکته ضروری است که اگر چه در اکثر کشورهای خارج، گوسفندان در بیشتر ایام سال در محیط آزاد و در فضای باز به سر می برند (روش آزاد) اما در فصل زمستان وشرائط نامساعد هوا به هرحال در محیط بسته و در داخل جایگاه (روش بسته) نگهداری میشوند. بعلاوه در روش سنتی دامداری ایران، به استسنای بعضی موارد، اکثر گوسفندان در روز به چراگاه یا مرتع فرستاده میشوند و اغلب، عصرها باتوجه به شرایط جوی (باد و باران) به جایگاه یا آغل باز میگردند. باید توجه داشت که مراقبت از گوسفند بویژه میش ها در هنگام زایش و مراقبت از بره های آنان و همچنین نگهداری گوسفند به منظور پرواربندی با استفاده از جایگاه صورت میگیرد.

شرایط عمومی جایگاه دام

گوسفند و بز نسبت به رطوبت و کوران هوا حساسند بنابراین بایستی در ساخت جایگاه این موضوع را مد نظر قرار داد. هر جایگاه دام بایستی شرایط زیر را داشته باشد:
 1- محل جایگاه باید از خانه های مسکونی فاصله داشته باشد، اما این فاصله نباید به اندازه ای باشد که دامدار در نگهداری دام دچار مشکل شود. محل های پست و مرطوب برای احداث جایگاه مناسب نیستند. اما هرگاه در نقاط مرطوب جایگاهی برای گوسفند ساخته شود، با زهکشی اطراف جایگاه باید به خشک کردن آن کمک کرد.
2- زمینی که برای جایگاه دام انتخاب می شود باید از زمین های اطراف بلند تر ویا هم سطح آن باشد تا از ورد آبهای جاری به محل نگهداری دام ها جلوگیری شود. بویژه باید توجه داشت که جایگاه را به هیچ وجه در نقاطی که ممکن است در مسیر سیل قرار گیرد بنا نساخت.
برای اینکه کف جایگاه کمی بلند باشد میتوان قبلاً یک طبقه سنگ درشت چید و روی آن را پوشاند.
3- ساختمان جایگاه دام باید طوری ساخته شود که از نور خورشید به مقدار زیادی استفاده شود. تابیدن نور خورشید به بدن دام ها وجایگاه بسیار مفید است.
 4- ساختمان جایگاه باید طوری ساخته شود که از وزش بادهای فصلی به داخل جایگاه جلوگیری شو د (بر خلاف جهت وزش بادهای موسمی). همچنین مسیر وزش باد همیشه از طرف خانه ها به سمت جایگاه باشد. برای مقابله با باد شدید میتوان از باد شکن استفاده کرد. بادشکن را میتوران با مسالح ساختمانی ویا به کمک درخت کاری در اطراف محل جایگاه و یا با استقرار نی های بلند تا ارتفاع 2 متر بنا کرد.
 5- دیوار، سقف و کف جایگاه در صورت امکان از موادی مانند سنگ، آجر وسیمان ساخته شود تا امکان زندگی حشرات و میکروب ها در جایگاه کم وتمیز کردن و ضد عفونی کردن راحت تر باشد.
 6- کف جایگاه باید محکم و بادوام، غیر قابل نفوذ وغیر لغزنده باشد.
 7- باید تعدا دام ها و بزرگی جایگاه با هم هماهنگ باشد به عبارتی تعداد دام با مساحت جایگاه تناسب داشته باشد.

 آغل (جایگاه بسته)

 آغل وتقسیمات داخلی آن باید به گونه ای ساخته شوند که بتوان آن را با توجه به امکانات وشرایط دامدار، در موقع مناسب تغییر داد. بطوری کهع اگر دامدار مایل نباشد در دوره ای از سال، از جایگاه برای نگهداری گوسفند استفاده کند قادر باشد با اندکی تغییرات آنرا برای کاربرد های دیگر مورد استفاده قرار دهد.
 به هر حال در اجرای عملیات ساختمانی باید سعی نمود تا آغل از هر لحاظ محکم و غیر قابل نفوذ و غایق ومحفوظ ساخته شود و این عملات به گونه ای نباشد که به واسطه صرفه جویی های غیر ضروری جایگاه ساخته شده مرتباً نیاز به تعمیر وتقبل هزینه های اضافی پیدا کند. به همین جهت در اجرای عملات ساختمانی باید به نکات زیر توجه داشت:
 الف- پی ریزی: پی در ساختمانهای آجری، از شفته آ]ک و در ساختمن های نسبتاً سنگین از بتون تشکیل یافته.
ب- دیوار سازی: مصالح بکار رفته نسبت به موقعیت محل متفاوت اند و معمولاً عبارت اند از سنگ، آجر، بلوک های بتنی، ایرانیت، چوب، تخته چند لا و کاهگل و خشت. دراجرای عملات دیوار سازی، باید دقت نمود که لااقل که قسمت های پایینی دیوار از آجر و سیمان و بطور کلی ازمصالح سخت و قسمتهای بالایی از مصالح سبک ساخته شود.
بعلاوه باید دانست که جدار داخلی دیواغر جایگاه باید فاقد هرگونه شکاف ودرز باشد زیرا این گونه نقاط محل مناسبی جهتاختفای کنه ها وسایر حشرات خواهد شد. بهتر است تا ارتفاع یک متری جدار داخلی دیوار را سیمان اندود کرد ات بتوان عملات ضدعفونی و شعله افکنی را به نحو احسن انجام داد.
 
 
 
 
ج- کف جایگاه: باید محکم، بادوام، خشک، غیرقابل نفوذ و غیر لغزنده و همچنین به گونه ای باشد که بتوان آنرا به آسانی تمیز و ضدعفونی کرد.
کف جایگاه به دو شکل ساخته میشود:
1. کف های معمولی: تمام کف جایگاه را پوشش میدهد، و دارای انواعی ازجمله پوشش با آجر، پوشش با آسفالت، پوشش با سیمان و پوشش بتونی است.
مساحت لازم برای آغل با کف معمولی برحسب تعداد گوسفندانی که نگهداری میشوند متفاوت است ودست کم باید 1.25 مترمربع برای هر رأس گوسفند داشتی در نظر گرفت.
 2. کف های نرده ای: این نوع کف ها معمولاً از چوب فلز و یا بتون ساخته می شود وبین انها بر کف های معمولی فواصلی وجود دارد. فاصله مناسب بین هر دو نرده 3 سانتیمتر و عرض هر نرده 5 سانتیمتر می باشد.استفاده از کف های نرده ای، گذشته از آنکه در کاهش انگل های داخلی وافزایش بیشتر کنترل محیط جایگاه تاثیر دارد، از نظر نقصان حشرات، عدم بو، عدم احتیاج به بستر و صرفه جویی در مقدار جا وکار نیز موثر است. جدول زی مقدار مساحت لازم برای کف های نرده ای را بر حسب نوع گله نشان می دهد.

 مقدار مساحت لازم برای کف های نرده ای را بر حسب نوع گله:

 میش : 1.20 مترمربع
میش و بره آن : 1.60 مترمربع        
بره در پایان دوره شیرخواری : 0.40 مترمربع         
د- سقف جایگاه: مصالح مورد استفاده برای سقف عبارت اند از سفال، آجر، سنگ، خشت و تخته های نازک. معمولاً در جایگاه های بسته از تیرآهن و آجر و در جایگاه باز از ایرانیت و ورقه های فلزی استفاده می شود. لازم به ذکر است که باید از ایجاد سقف های هادی حرارت مانند حلبی وآهن سفید خود داری کرد. زیرا اینگونه سقف ها به شدت گرما وسرما را منتقل میکنند و بویژه در تابستان گرمای شدید ایجاد میکنند که برای گوسفند بسیار آزار دهنده است. بنابر این باید هر گونه سقفی که ساخته میشود حتی المقدور سبک، نفوذ ناپذیر و عایق حرارت باشد.
ارتفاع دیوار جایگاه یا فاصله سقف از کف جایگاه عرقدر بیشتر باشد به همان نسبت هوای زیادنری در اختیار خواهند داشت، اما گرم کردن چنین جایگاهی در زمستان بدون اشکال نیست. معمولاً ارتفاع دیوار جایگاه حدود 2.60 تا 3 متر می باشد زیرا اولاً فضای لازم در جایگاه وجود داشته باشد و ثانیاً در واحدهای تولیدی بزرگ، هرگاه بخواهند از وسایل ماشینی و مکانیکی جهت برداشت کود ومحصولات دیگر استفاده کنند ورود وخروج این وسایل به سادگی امکان پذیر باشد. 

ه- بهاربند:

معمولاً در فضای باز ودر طرفین آغل، بهاربند هایی باید ایجاد کرد. این بهار بندها را که به منزله حیاط آغل میباشند بهتر است توسط دیوارهای نرده ای، آجری، چوبی، فلزی و یا گلی به ارتفاع حدود 1.20 متر حصار بندی نمود تا از آنها بتوان به عنوان بهار خواب در تابستان و در اوقاتی که هوای داخل آغل خیلی گرم است استفاده کرد. بعلاوه در روزهای عادی ودر مواقعی که می خواهند داخل آغل را تمیز و ضدعفونی کنند، گوسفندان را به جای آغل میتوان در این بهاربند ها جای داد.
و- درب آغل: فضای بهاربند و داخل آغل را به یکدیگر مرتبط می سازد. درب آغل باید نسبتاً وسیع وتقزیباً به عرض 2.30 متر باشد تاعبور گوسفندان از آغل به بهاربند و بالعکس به سهولت امکان پذیر گردد. توجه به وسعت درب ورودی آغل از لحاظ پرورش گوسفندان داشتی ونگهداری میشهای آبستن ضرورت دارد. زیرا در غیر این صورت ممکن است به علت فشار میش های آبستن در هنگام عبور از درب آغل دامدار با مشکل سقط جنین مکانیکی مواجه گردد. برای این منظور بهتر است از درب های ریلی استفاده شودتا باز وبسته شدن آن سریع باشد.
فضای بهاربند با فضای داخلی مزرعه، به وسیله درب دیگری که به سمت بیرون باز وبسته میشود ارتباط می یابد. این درب نیز که درواقع مدخل اولیه جایگاه است، باید از وسعت کافی برخوردار باشد و معمولاً به شکل نرده ای است. در نقاطی که بیماری پتین یا فوترات (گندیدگی بین دو سم) شایع ومتداول است باید درمدخل اولیه بهاربند حوضچه های کم عمقی حفر کرد و در آن محلول ضدعفونی کننده ریخت تا سم های گوسفندان در موقع عبور از آن ضدعفونی گردد.

ز- وسایل غذاخوری:

جای خوراک ویا وسایل غذاخوری گوسفند ممکن است به دو صورت مدرن و سنتی ساخته شود. درشکل مدرن وسایل غذاخوری دو نوع و مشتمل بر علف خور وآخور است. علف، کاه، یونجه خشک و بطور کلی غذاهای پرحجم و مواد علوفه ای را در علف خور، و کنجاله و آرد جو و سایر مواد کنسانتره یا غذاهای فشرده را در آخور می ریزند.
 
 
 

برچسب:کنسانتره,گوسفندداری,اغل گوسفند,تغذیه گوسفند,شرایط عمومی جایگاه دام,میش,میش و بره ,خرید عمده میش ,خرید عمده گوسفند,خرید عمده بره,خرید عمده بز,خرید گوسفند,خرید بره,خرید میش,خرید گوسفند ماده,خرید گوسفند 


نوشته شده در 15/07/1393 سه شنبه ساعت 10:12:36 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه دام


ناشناس در تاریخ نهم آبان 1395 گفته است

متشکرم اگر ممکن است ابعاد وشکل اخور و علف خور را در سایتتون بگذارید




امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید
روش فعالیت در انجمن کشاورزی